سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٥٠

تجلى در كوه نشان داد كه اين درخواست صحيح نيست. «١» توبه موسى، هم توبه از گناه نبود بلكه از همين درخواست زبانى بود كه به خاطر اصرار قوم خود يك چنين امر نشدنى را بر زبان آورد. «٢» ٢- نسبت ناتوانى به خدا وَ قَالَتِ الْيَهُودُ يَدُ اللّهِ مَغْلُولَةٌ غُلَّتْ أَيْدِيهِمْ وَلُعِنُوا بِمَا قَالُوا ... (مائده: ٦٤)
و يهود گفتند دست خدا (با زنجير) بسته است.
دستهايشان بسته باد و به خاطر اين سخن و از رحمت (الهى) دور شدند! مفردات‌ يد: دست، نعمت، قدرت، حاكميت و سلطه. در اين آيه منظور قدرت و توانايى است به ويژه در امور مادى و مالى. «٣» مغلولة: مقيد و بسته شده لُعنُوا: لعنت شدند- دور شدند بِما قالوا: به واسطه آنچه گفتند