دين يهود و نبوت حضرت موسى (ع) و انبياء بعد از او برمى‌گردد و برخى مربوط است به انديشه‌هاى يهوديان در دوران رسالت پيامبر اكرم (ص) و طلوع خورشيد اسلام و آنچه آنان در برابر اعتقادات اسلامى انجام دادند.
١- حس‌گرايى:
وَ إِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَى‌ لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى‌ نَرَى اللّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ (بقره: ٥٥)
و (نيز به ياد آوريد) هنگامى را كه گفتيد اى موسى، ما هرگز به تو ايمان نخواهيم آورد مگر اينكه خدا را آشكارا (با چشم خود) ببينيم. پس صاعقه شما را گرفت در حالى كه تماشا مى‌كرديد.
مفردات‌ اذ: هنگامى كه- وقتى كه نرى: ببينيم با چشم‌ لن نؤمن: (لن از ادات نفى است براى نفى ابد) يعنى هرگز ايمان نمى‌آوريم.
جَهْر: به معناى آشكار و علنى، قول و سخن جهرى يعنى صداى بلند و آشكار و داراى صوت، در مقابل خفاء كه سخن آهسته مى‌باشد و ديدن جهرى يعنى ديدن با چشم به صورت علنى آن گونه كه همه محسوسات را از نزديك مى‌بينيم.