سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٣١

پيامها ١- تذكر و توجه به نعمت‌هاى الهى موجب مى‌شود كه روحيه تواضع و تعبّد و شكرگزارى و قدردانى از آنچه انسان در اختيار دارد تقويت شود و آنچه دارد را ارزان نفروشد.
٢- بعد از تذكر و بيان كلى به نعمت‌هاى الهى، نعمت فضيلت و امتياز دادن بنى اسرائيل را مستقلًا ذكر مى‌كند و اين نشان‌دهنده عظمت اين نعمت است.
٣- خدا با فرستادن رسولان متعدد و انزال تورات و امدادهاى غيبى و پيروزى بر دشمن، بنى اسرائيل را مشمول نعمت‌ها و تفضّلاتى قرار داد كه ساير امت‌هاى معاصر و هم زمان با بنى اسرائيل از آن محروم بودند. و اين در حقيقت وظيفه و تكليف آنها را سنگين‌تر مى‌كرد. «١» ٤- بنى اسرائيل به جاى شكرگزارى نسبت به امتياز و فرصتى كه خدا از بين امت‌ها، به آنها داده بود، به بدترين شكل كفران نعمت كرده و اولًا اين عنايت خدا را به حساب امتياز ذاتى و برترى نژادى خود دانسته (نه لطف و فرصتى كه خدا براى هدايت آنها فراهم كرده است) و با روحيه استكبارى و طغيان‌گرى با ديگر بندگان خدا برخورد كردند و ثانياً در برابر خدا هم نافرمانى‌