سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ٣٠

فرمود هر زمان پيامبرى حكمى بر خلاف هوسها و دلخواه آنها مى‌آورد عده‌اى را تكذيب مى‌كردند و عده‌اى را مى‌كشتند. «١» ٢- برترى بر ساير اقوام معاصر:
يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى‌ الْعَالَمِينَ (بقره: ٤٧ و ١٢٢)
اى بنى اسرائيل نعمت مرا، كه به شما ارزانى داشتم به خاطر بياوريد و (نيز به ياد آوريد كه) من شما را بر جهانيان برترى بخشيدم.
مفردات‌ اذكروا: به ياد آوريد نعمت وقتى به خدا اضافه شود (نعمت‌الله- نعمتى) به‌معناى عنايت و چيزى است كه او به بنده خود داده و براى غير خدا اين امكان وجود ندارد كه آن را به‌بندگان بدهد. «٢» انّى: همانا من فضلتكم: برترى دادم شما را عالمين: جهانيان‌