در همين شرايط يكى از بنى اسرائيل به نام عمران كه با دختر عموى خود ازدواج كرده بود صاحب فرزند پسرى شد.
مادرش براى مدتى او را از ديد جاسوسان و مأموران فرعون مخفى كرد و سرانجام با الهام الهى فرزندش را در صندوقچه‌اى گذاشت و او را به امواج رود نيل سپرد. صندوقچه به نزديكى قصر فرعون رسيد. او را گرفته به خانه فرعون‌آوردند و با اصرار بانوى مصر كودك از مرگ نجات يافت و نام موسى (از آب گرفته شده) بر او نهادند. به اين وسيله موسى در خانه دشمن آينده خود به رشد و نمو ادامه داد.
حضرت موسى بعد از بلوغ و رشد مورد عنايت خدا قرار گرفت و صاحب علم و حكمت شد «١» و به عنوان رسول و پيامبر خدا، با معجزه‌هاى فراوانى تلاش كرد بنى اسرائيل و ديگر امّت‌ها را هدايت كند ولى بنى اسرائيل كه از ظلم و ستم فرعون به ستوه آمده بودند بيشتر به او گرايش پيدا كردند. حضرت موسى رهبرى بنى اسرائيل را به دست گرفت و در مقابل طغيانگرى فرعون و ملأ او قيام كرد و سرانجام او و قومش كه از طرف فرعون تحت فشار بوده و احساس خطر مى‌كردند به امر خدا پنهانى از مصر خارج شدند. «٢» امّا فرعون آنها را تعقيب كرد و در ساحل‌