اولئك يلعنهم الله و يلعنهم اللاعنون (بقره: ١٥٩)
خدا آنها را لعنت كند و همه لعن كنندگان نيز آنها را لعن مى‌كنند. «١» ٤- تفرقه و دشمنى داخلى‌ و القينا بينهم العداوة و البغضاء الى يوم القيامة (مائده: ٦٤)
و ما در ميان آنها تا روز قيامت عداوت و دشمنى افكنديم. «٢» ٥- تبديل شدن به بوزينه‌ فقلنا لهم كونوا قردة خاسئين (بقره: ٦٥؛ اعراف: ١٦٦)
ما به آنها گفتيم به صورت بوزينه‌هايى طرد شده درآييد. «٣» ٦- چهل سال آوراگى و سرگردانى در بيابان‌ قال فانها محرمة عليهم اربعين سنة ينيهون فى الارض‌ (مائده: ٢٦)
خداوند (به موسى) فرمود اين سرزمين (مقدس) تا چهل سال بر آنها ممنوع است (و به آن نخواهند رسيد و) پيوسته در زمين (در بيابان) سرگردان خواهند بود.