٢- تحمل زخم زبان‌ها و اذيت و آزارهاى دشمنان يكى از امتحان‌هاى الهى بوده و صبر و متانت و استقامت در برابر آن‌ها موجب تعالى و رشد و كمال مؤمنين مى‌شود.
٣- آزار زبانى و عملى مشركان بيشتر نشأت گرفته از جهل و نادانى و آداب و رسوم جاهلى بود، در حالى كه اذيت و آزار و اقدامات يهود از عناد و كينه و حسادت و دنياطلبى آنها برمى‌خاست و آنها آگاهانه كسانى را مى‌آزردند كه به حقانيت آنها علم داشتند.
٤- بد زبانى و ناسزاگويى و به جاى استدلال و ادب، سراغ نيش و كنايه رفتن و جوّسازى كاذب كردن روش افراد بى منطقى است كه براى موضع خود هيچ گونه تكيه گاهى ندارند اما از روى خباثت باطنى و روحيه استكبارى به تخصير ديگران مى‌پردازند و يهود برجسته‌ترين مصداق چنين افرادى بودند.
٥- براى انسانهاى مؤمن و غيرتمند و معتقد به مبانى و ارزشهاى انسانى، تحمل زخم زبان و اذيت و آزار فكرى و حيثيّت و تعرض به ارزش‌ها، به مراتب از تحمل تيزى شمشير و سوزانندگى گلوله‌هاى آتشين دشوارتر و سخت است و لذا براى تحمل آنها صبر و تقواى بيشترى لازم است و در آيه به صبر و تقوى سفارش شد.