سيماى يهود در قرآن

سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ١٢٤

بصيرت و خردورزى كه با تقليد كوركورانه تحت استثمار و رهبرى علماء بزرگان يهوديت قرار گرفته بودند و ديگرى، علما و دانشمندان آنها كه در عين علم به حقانيت اسلام، بقاى موقعيت و منافع خويش را در تبعيت عوام از آنها دانسته و براى حفظ آنها و تداوم استثمارشان- دين را به گونه‌اى به آنها معرفى مى‌كنند كه مانع تبعيت و تقليد كوركورانه آنها نشود.
٢- زشت‌ترين و بدترين كار دانشمندان يهودى، دين فروشى و ارتزاق از راه تحريف دين بود و لذا سه بار تعبير ويل را براى آنها به كار برد (و اين تنها آيه‌اى است كه سه بار اين كلمه در آن تكرار شده است) كه نشان دهنده آن است كه هر كس با دين‌سازى و دين‌فروشى و با زبان و حربه دين به دنبال استثمار ديگران باشد، بايد سخت‌ترين و بدترين مجازات و برخورد را از طرف خدا انتظار داشته باشد.
٣- عموم مردم نبايد بدون بصيرت و تأمل هر سخن و مطلبى را بپذيرند و از واقعيات غفلت ورزند، وگرنه آنها بهترين ابزار در دست خيانتكاران و دنياطلبان استثمارگر خواهند بود. تقليد اولًا در اصول و مبانى مردود است و ثانياً در فروع هم به معناى متابعت كوركورانه از ديگران نيست، بلكه به معناى آن است كه در شناخت احكام (نه اعتقادات) اگر خود تخصص ندارند در غياب امام معصوم تابع دين‌شناسان و كارشناسان فقهى باشند