٤- مشكل اساسى منافقين يهودى در مدينه اين بود كه خدا اسرار پنهان كارى آنها را مى‌داند و مسلمانان را به وسيله وحى بر پيامبر اكرم (ص) آگاه ساخته و توطئه آنان را خنثى مى‌سازد و لذا با حفظ رويه نفاق بيشترين برنامه‌ريزى خود را هماهنگ با ساير منافقين براى بعد از رحلت پيامبر اكرم (ص) كرده بودند.
٥- بيشتر گناه اين نفاق و گناهانى كه عموم يهوديان انجام مى‌دادند، بر علماى آنها است كه اولًا با كتمان حق مانع شناخت و هدايت ديگران مى‌شوند و ثانياً با نهى از منكر نكردن ميدان و زمينه گسترش فساد و گناه را فراهم مى‌كنند و لذا در دو آيه بعد از آنان انتقاد مى‌كند و نهى از منكر نكردن آنان را سرزنش مى‌كند. «١» ٦- برخى از جلوه‌هاى نفاق و دورويى يهود و بنى اسرائيل عبارتند از دوگانگى آنها در برخورد با تورات، نفاق در معرفى شخصيت پيامبر اكرم (ص)، توطئه و ضرباتى كه مسلمانان صدر اسلام از اقدامات منافقانه يهود متحمل شدند كه البته اين جريان بعد از رحلت پيامبر اكرم (ص) ادامه يافت و افرادى مانند كعب الاحبار و عبدالله بن سلام‌ها با نفاق و دورويى بدترين ضربات را متوجه مسلمانان كردند.