سيماى يهود در قرآن - حاجی صادقی، عبدالله - الصفحة ١٠٦
عقايد باطل خود را نمىيابند به مسخره كردن دين و مقدسات و ارزشها و حتى اعمال و مناسك مذهبى روى مىآورند. «١» ٢- اين روش زشت و غير انسانى در گذشته يهود سابقه داشته و انبياى گذشته نيز مورد استهزاء و تمسخر بنى اسرائيل قرار مىگرفتند، ولى همين استهزاء سرانجام آنها را گرفتار كرد.
قرآن براى دلدارى به پيامبر در برابر استهزاى مخالفان مىفرمايد:
(با اين حال نگران نباش) جمعى از پيامبران پيش از تو را استهزا مىكردند. اما سرانجام آنچه را مسخره مىكردند دامانشان را گرفت. «٢» ٣- ايمان و ديندارى دو ركن دارد؛ تولى و تبرى: پذيرش ولايت خدا و برائت از ولايت رقيبهاى خدا. با پذيرش دوستى و ولايت آنان كه اعتقادات و مقدّسات مسلمانان را محترم نمىشمارند نمىتوان ادعاى ديندارى و ايمان نمود بنابراين اين افرادى كه غيرت دينى نداشته و با تكيه بر اصل تساهل و تسامح يا تكثرگرايى دينى با كسانى كه اعتقادات و باورهاى آنها را به سخره و بازى مىگيرند در ارتباط و دوستى و