است. آيت‌الله خامنه‌اى مقام عظماى ولايت در اين باره مى‌فرمايد:
«عليرغم گذشت بيش از يكصدوپنجاه سال از برنامه ريزى مُدرن و همه جانبه عليه اسلام، امروز در سراسر دنيا يك حركت عظيم اسلامى بوجود آمده است كه به موجب آن اسلام در آفريقا، آسيا وحتى در قلب اروپا حيات جديدى را بازيافته و مسلمانان به شخصيت و هويت واقعى خود پى برده اند.» «١» اين تجديد حيات آثار مختلفى را براى جنبشهاى اسلامى به ارمغان آورده است.
يكى از اين آثار، انتخاب اسلام به عنوان بهترين و كامل ترين شيوه مبارزه است. چنين رويكردى به معناى كنار گذاشتن انديشه هاى غير مذهبى به ويژه ناسيوناليسم، ليبراليسم و كمونيسم و دور ريختن انديشه جبرى بودن سرنوشت انسان بود كه در نجات ملل اسلامى از چنگالِ استبداد داخلى و خارجى ناتوان بودند. به عنوان مثال به عقيده شيخ عبدالله شامى يكى از رهبران مبارز فلسطينى: «پس از انقلاب اسلامى ايران، مردم فلسطين دريافتند كه براى آزادى، به قرآن و تفنگ نياز دارند.» روى آوردن به مبارزه بر اساس اسلام، تنها نتيجه تجديد حيات اسلام نيست، بلكه در اين رويكرد جديد بر پايه «اسلام تنها راه حل» برداشت نوين و تازه‌اى از اسلام صورت گرفته است كه در آن مسلمين به ايستادگى، مقاومت و پافشارى براى نيل به حقوق خويش تشويق شده‌اند. البته اين ستيزه جويى صرفاً به معناى روى آوردن به اسلحه نخواهد بود، چون در آن شيوه هاى مسالمت آميز مشابه آنچه حزب اسلام گراى رفاه برگزيده است، نيز ديده مى‌شود.
نظام اسلامى كه پس از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران شكل گرفت، به صورت بهترين الگو و مهمترين خواسته سياسى مبارزانِ مسلمان درآمده است. اين مسأله در اساسنامه گفتار و يا عمل سياسى آنان به شكلهاى مختلفى مشاهده مى‌شود.
علاقه جنبش گران مسلمان به ايجاد حكومت اسلامى به سه صورت عمده ابراز شده است.