فعاليت احزاب برداشته شد، مسلمانان حزب جديدى به‌نام رفاه را تشكيل دادند. «١» رهبرى حزب ملّى نظام و ملّى سلامت با نجم‌الدين اربكان بود. در اين دوران او يكبار به معاونت نخست وزيرى تركيه منصوب شد. پس از آن رياست اتاق بازرگانى آن كشور در آنكارا را بر عهده داشت. فعاليتهاى سياسى اربكان در سال ١٣٥٩ ه. ش./ ١٩٨٠ م.
همزمان با انحلال حزب ملّى سلامت ممنوع شد. امّا با ايجاد فضاى باز سياسى در سال ١٣٦٢ ه. ش./ ١٩٨٣ م. وى مجدداً فعاليتهاى سياسى‌اش را آغاز كرد، و در همان سال به رهبرى حزب رفاه برگزيده شد.
فعاليت سياسى مسلمانان با تأسيس حزب رفاه وارد مرحله جديدى گرديد. پس از آن حزب رفاه در هر انتخابات محلى و پارلمانى نسبت به انتخابات گذشته درصد بيشترى از آرا را به خود اختصاص داد. سرانجام حزب با جذب حدود ده درصد آرا در انتخابات شهرداريها در سال ١٣٦٧ ه. ش./ ١٩٨٨ م. به رسميت شناخته شد. با پيروزى مجدد حزب رفاه در انتخابات پارلمانى و نهايتاً شركت در تشكيل دولت ائتلافى در سال ١٣٧٥ ه. ش. بيش از گذشته در صحنه سياسى تركيه از اعتبار سياسى قابل توجهى برخوردار شده است. «٢» گوروش (بينش ملّى) شاخه اروپايى حزب رفاه است كه متشكل از اتحاديه جوانان مسلمان، اتحاديه تركهاى اروپايى و ... است گروهى به نام «جماعت اسلامى» به رهبرى «جمال الدين كاپلان» در سال ١٣٦٤ ه. ش./ ١٩٨٥ م. از گوروش منشعب شده‌اند، اين گروه همانند گروه «حزب‌الله جنوب تركيه» به رهبرى «حسين ولى اوغلو» از انقلاب اسلامى ايران، حمايت بيشترى به عمل مى‌آورند. «٣» جنبش اسلامى در سومالى‌