كسب استقلال اندونزى ايفا كردند. علاوه بر آن رهبران مسلمان در هيأتهاى مذاكره كننده با هلنديهاى استعمارگر كه به منظور به استقلال رساندن اندونزى انجام مى‌گرفت، شركت فعال داشتند. با اين وصف پس از استقلال، حكومت بر اساس اصول غير اسلامى چون جدايى دين از سياست تأسيس شد. كنار گذاشتن دين از صحنه سياسى كشور، پس از كودتاى «سوهارتو» عليه «سوكارنو» در سال ١٣٤٤ ه. ش./ ١٩٦٥ م. با شدت بيشترى دنبال گرديد. «١» فيليپين‌ سلطه اسپانيا و بعد از آن آمريكا و سرانجام ژاپن، موجب شكل گيرى، مبارزات اسلامى مردم مناطق مسلمان نشين جنوب فيليپين معروف به سرزمين «بانگ مور» يا «بانگسامورو» عليه استعمارگران شد. اين مبارزات هنگامى كه آمريكا در به رسميت شناختن استقلال فيليپين در سال ١٣٢٥ ه. ش./ ١٩٤٦ م. بانگ مور را جزيى از خاك فيليپين اعلام كرد، شدت گرفت. اما كشته شدن ٦٨ مسلمان به دست دولت فيليپين در سال ١٣٤٧ ه. ش./ ١٩٦٨ م. كه منجر به تشكيل «جبهه ملى آزاديبخش مورو» گرديد، مبارزه مسلمانان جنوب را براى دستيابى به استقلال، وارد مرحله سازمان يافته‌ترى ساخت. «٢» جبهه ملى آزاديبخش مورو به رهبرى «نورمى سوارى» به عنوان نماينده مسلمانان استقلال طلب جنوب فيليپين، در آغاز در صدد نيل به استقلال كامل سيزده استان مسلمان‌نشين جنوب فيليپين بود تا مردم آن مناطق را از ظلم و ستم دولت مركزى و عقب ماندگى همه جانبه نجات بخشد. اما بعدها اين جبهه از استقلال كامل صرف نظر كرد و رضايت خود را با خود مختارى (بدون استقلال) اعلام كرد. اين مسأله باعث پيدايش گروه جديدى به نام «جبهه آزاديبخش اسلامى» به رهبرى «ابوضيافت مورو» گرديد كه‌