اخوان المسلمين در سوريه‌ اخوان المسلمين سوريه در سال ١٣١٤ ه. ش./ ١٩٣٥ م. در شهر حلب بوسيله دكتر مصطفى السّباعى به تأسى از اخوان المسلمين مصر و به منظور مقابله با اشغال سوريه از سوى فرانسه و سروسامان دادن به اوضاع نابسامان اقتصادى و رفع شكاف موجود بين جهان عرب از طريق احياى اسلام به وجود آمد. امّا بعداً عواملى چون لزوم همكارى با اعراب در باز پس گيرى فلسطين اشغالى و س جنبشها و نهضت‌هاى سياسى اسلام معاصر ١١٦ ج - النهضه، شكل تكامل يافته حركت اسلامى:
ص : ١١٦ كنى گزيدن برخى از رهبران و اعضاى اخوان المسلمين مصر در سوريه كه پس از انحلال آن در سال ١٣٣٣ ه. ش./ ١٩٥٤ م.
صورت گرفت، به گسترش فعاليتهاى اخوان المسلمين سوريه كمك رساند. «١» هدف اخوان المسلمين سوريه، استقرار يك نظام اسلامى جامع است كه براى حصول به اين هدف، نخست به ارشاد وموعظه مردم و دولت روى آورد. امّا در اواخر دهه ٤٠ ه. ش./ ٦٠ م. گروهى از اعضاى جنبش اين روش را بى نتيجه ارزيابى كرده و جهاد عليه دولت را برگزيدند. اين گروه به طور رسمى با تأسى «جبهه اسلامى سوريه» درسال ١٣٥٩ ه. ش./ ١٩٨٠ م. راه خود را از گروه اصلاح طلب اخوان المسلمين سوريه جدا كرده‌اند. «٢» السباعى- دوست حسن البنا- كه اوّلين رهبر اخوان المسلمين سوريه بود تا سال ١٣٤٠ ه. ش./ ١٩٦١ م در. اين سمت باقى ماند. بعد از وى «عصام عطار» به رهبرى اخوان برگزيده شد، امّا با انشعابى در اخوان المسلمينِ شمال سوريه به رهبرى «امين ياغان» و سپس تأسيس جبهه اسلامى سوريه (جناح طرفدار جهاد) به رهبرى «ابو النصر البينونى»، عملًا رهبرى عطار بر كلِ اخوان المسلمين سوريه دوام نياورد. از اواسط دهه ٥٠ ه. ش./ ٧٠ م. «عدنان سعد الدين» جاى عطار را گرفت. در حال حاضر رهبرى اخوان المسلمين سوريه به صورت جمعى انجام مى‌گيرد. «٣» بارزترين مشخصه اين جنبش در سوريه، مخالفت دايمى آن با دستگاه سياسى كشور