اجراى كشف حجاب و اجراى قانون اجبارى به سرگذاشتن كلاه شاپو، ريشه در حوادث ديگرى چون مخالفت روحانيت با ورود بدون حجاب كامل زن و دختران شاه به حرم حضرت معصومه (س) در عيد نوروز سال ١٣٠٦ ه. ش. اجراى قانون نظام وظيفه اجبارى در دى ماه ١٣٠٦ ه. ش. و پياده شدن قانون متحدالشكل كردن لباس براى كارمندان و تصويب آن از سوى مجلس براى همه مردان در سال ١٣٠٧ ه. ش. دارد. «١» قانون كشف حجاب زنان، مكمل قانون متحدالشكل كردن لباس (پوشيدن اجبارى كت، شلوار به همراه كلاه لبه دار) بود كه از مرداد سال ١٣٠٧ ه. ش. به اجرا درآمد. اين قانون نخست شامل كارمندان دولت بود ولى پس از تصويب آن در مجلس دوره هفتم به تاريخ ٤ دى‌ماه ١٣٠٧ ه. ش. براى همگان به استثناى مجتهدين، مفتيان اهل سنت، پيشنمازان داراى محراب، مدرسين حوزه علميه و ... اجبارى شد. امّا رضا خان پس از اولين و آخرين سفر خارجى‌اش كه به تركيه صورت گرفت، بيش از گذشته استفاده از لباسهاى گوناگون را نشانه عقب‌ماندگى ايرانيان ديد. «٢» از اين رو تصميم گرفت لباس زنان را با اجراى كشف حجاب هماهنگ با لباس مردان نمايد. «٣» انتشار خبر اجراى قريب‌الوقوع اين قانون و نيز رقص و پايكوبى دختران بدون حجاب در مراسم جشنى در شيراز در حضور ميرزا على اصغرخان حكمت وزير معارف (خرداد ١٣١٤ ه. ش.) موجب اعتراض علما و مردم شهرهاى شيراز و تبريز گرديد. متعاقب آن سيد حسام الدين فالى در فارس و سيد ابوالحسن انگجى و آقا ميرزا صادق در آذربايجان كه از رهبران روحانى معترضين به شمار مى‌آمدند، دستگير و به تبعيد يا زندان فرستاده شدند. خبر اين وقايع و بويژه خبر اجراى قانون به سرگذاشتن كلاه شاپو (كلاه تمام لبه) بجاى كلاه پهلوى (كلاه يك لبه) و واقعه دستگيرى و تبعيد آيت الله حاج آقا حسين قمى (تير ١٣١٤ ه. ش.) كه به نمايندگى از علماء و مردم مشهد براى صحبت با شاه به تهران‌