اين جنبش محمد بن عبدالوهاب و محمد بن سعود قرار داشتند. اتحاد انديشه عبدالوهاب و شمشير سعود موجب پيشرويهاى قابل توجهى در اين منطقه از حوزه جغرافيايى گرديد، امّا اين پيشرويها توسط قواى اعزامى عثمانيها از مصر به فرماندهى «محمد على پاشا» متوقف گرديد. با ضعيف شدن امپراتورى عثمانى و كمك و تشويق انگليسيها كه خواهان كوچك و منحل شدن آن امپراتورى بودند، موج تازه اى از جنگ سعوديها و وهابيها عليه عثمانيها در سال ١٢٨١ ه. ش./ ١٩٠٢ م. شروع و در سال ١٣٠٥ ه. ش./ ١٩٢٦ م. با تاجگذارى «عبدالعزيز بن سعود» به عنوان اوّلين پادشاه سعودى خاتمه يافت. «١» ب- مبارزه با امپرياليسم: انگليسيها با پول و اسلحه، سعوديها را در رسيدن به قدرت مدد رساندند. پس از آن انگليس از نفوذ گسترده و همه جانبه در حكومت آل سعود برخوردار شد. با افول ستاره امپراتورى انگليس، آمريكاييها جاى آنها را پركردند.
بر اين اساس نفوذ آمريكادر عربستان رو به گسترش گذاشت. اين امر كه به منظور دستيابى به منافع اقتصادى (نفت) سياسى (حمايت از رژيمهاى وابسته منطقه) و امنيتى (تضمين امنيت اسرائيل) و فروش تسليحات صورت مى‌گيرد، منجر به عقب افتادگى اقتصادى، سياسى و اجتماعى مردم عربستان، استقرار يك رژيم دست نشانده مستبد و گسترش ارزشهاى ضد اسلامى گرديد. مسائلى كه هراز گاهى موجى تازه از مخالفتهاى مردمى را در پى دارد. «٢» ج- اوضاع نابسامان اقتصادى و سياسى و فرهنگى: اوضاع اقتصادى، سياسى و فرهنگى عربستان در وضع نامطلوبى قرار دارد. از لحاظ اقتصادى، على رغم اينكه عربستان سعودى يكى از ثروتمندترين كشورهاى اسلامى است، فقر شديد اقتصادى در آن به چشم مى‌خورد. زيرا درآمدهاى نفتى بيش از آنكه در جهت زدودن فقر و برقرارى رفاه‌