خواهان استقلال كامل مناطق جنوبى از طريق جهاد فى سبيل‌الله است. «١» جبهه ملى آزاديبخش مورو به علت اختلافات سياسى و ايدئولوژيكى داخلى و نيز كاهش كمكهاى دوستانه خارجى تضعيف شد. در بعد سياسى عده زيادى از اعضاى مورو روش مسالمت آميز و برخى ديگر روش مسلحانه را براى نيل به استقلال يا خودمختارى برگزيده‌اند. در بعد ايدئولوژيكى به استثناى اسلام، گرايش به ناسيوناليسم و حتى سوسياليزم اسلامى در مورو ظهور كرد. از لحاظ خارجى كمكهاى مالى و تسليحاتى كشورهايى چون مالزى و به ويژه ليبى كاهش يافت. عوامل فوق انشعابهايى در جنبش مورو پديد آورد و سرعت و شتاب آن را براى نيل به هدفهاى مورد نظر كاهش داد. «٢» مالزى‌ تاريخ سياسى زندگى مسلمانان مالزى، چه در دوران نفوذ انگليس بر آن منطقه و چه در دوره پس از استقلال، شاهد حركتها و قيامهاى اسلامى وسيع و فراگير نبوده است.
اين امر حداقل ناشى از دو مسأله است.
اول: مالزى هيچ گاه مستعمره انگليس نبود بلكه امور آن بانظارت و نه با احكام آمرانه يك افسر انگليسى اداره مى‌شد.
دوم: در مالزى پس از استقلال، اسلام به عنوان دين رسمى پذيرفته شد، بر اساس قانون اساسى، پادشاه، نخست وزير و حكام ايالتها الزاماً بايد مسلمان و حافظ دين اسلام باشند.
با اين وصف، اشغال مالزى توسط ژاپن در سال ١٣٢١ ه. ش./ ١٩٤٢ م. طرح انگليس مبنى بر مستعمره كردن مالزى در سال ١٣٢٥ ه. ش./ ١٩٤٦ م. و همچنين عدم‌