اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ١٠٢ - طبقهبندى اطّلاعات

بدين باور مى‌رساند كه نبايد فراتر از حدّ مجاز خويش در پى كسب اطّلاعات باشند.

همچنانكه در سيرۀ سياسى وحكومتى پيامبراكرم (ص) ملاحظه مى‌شود، برخى از اطّلاعات در ديدگاه آن بزرگوار آنقدر از حيث طبقه‌بندى محدود و به تعبير امروز «بكلّى سرّى» بود كه حتّى نزديكان آن حضرت على رغم جست و جو و سؤال هيچ گونه اطّلاعى از كمّ و كيف آن نداشتند. [١]اين گونه موارد، بيشتر در هنگام تدارك يك حمله ديده مى‌شود. در فتح مكه، پيامبر اكرم (ص) به همسرشان عايشه فرمود: «وسايل سفر مرا آماده كن و آن را به كسى گزارش نكن.» پدرش ابوبكر بر وى وارد شد و چون او را در تدارك لوازم سفر پيامبر (ص) ديد، پرسيد: عايشه! آيا رسول اللّه تصميم سفرِ جنگى دارد؟ عايشه گفت: نمى‌دانم. . . ابوبكر افزود: اگر آن حضرت تصميم مسافرتى دارد، از وى اجازه بگير، ما هم همراه او باشيم. [٢]

در جنگ اُحُد، پيامبر اكرم (ص) ، سعدبن ابى‌وقّاص را به دنبال جمع‌آورى اخبار دشمن فرستاد و به او فرمود:

اگر مطّلع شدى كه دشمن عزم حمله به مدينه را دارد، فقط به خودِ من خبر بده. [٣]

در همين غزوه، مشابه اين توصيه را به مأمور اطلاعاتى ديگر خويش، حباب بن منذر، نيز مى‌فرمايد و به وى يادآور مى‌شود: