اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ٩٩ - انواع رازها

و از اين جهت بايد پوشيده بماند، چراكه كمترين ضرر آن، كاستن زشتى كار زشت و عادى ساختن جرم است. [١]

در فرهنگ شيعه از رازدارى دينى و حفظ اسرار مذهب به «تقيّه» تعبير شده و در اهميّت آن روايات زيادى به دست ما رسيده است.

امام صادق (ع) مى‌فرمايد:

بر شما باد به تقيّه كردن، چرا كه از ما نيست آن كس كه آن را شعار و شيوۀ خود دربارۀ معتمدين خود قرار ندهد تا اين رازدارى سيرۀ او قرار گيرد و نسبت به غير معتمدين نيز رعايت شود. [٢]

در روايت ديگرى آن حضرت درتفسير آيۀ شريفه «فَمَااسْطٰاعُوا اَنْ‌يَظْهَرُوه وَ مَا اسْتَطٰاعُوا لَهُ نَقْباً» [٣]مى‌فرمايد: «مَا اسْتَطٰاعُوا لَهُ نَقْباً اِذٰا عَمِلَ بِالتَّقِيَّةِ» ، يعنى تقيّه راه نفوذ دشمن را مسدود مى‌كند. [٤]

گرچه بر حسب روايات تعيين امورى كه تقيّه توجيه‌كنندۀ آن است به درك انسان از وقايع نهاده شده است [٥]، امّا ارتكاب برخى ازگناهان همانند