اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ١٤٧ - ٥ تحقيق و تفحّص

٥. تحقيق و تفحّص

گاه يك نيروى امنيّتى با يك حادثۀ مبهم و صحنه وقوع جرم همانند فرار مجرمان سياسى، قتلها و جرمهايى از اين قبيل روبه‌رو مى‌شود. در اين گونه موارد يك تيم تحقيقاتى، كار جمع‌آورى اطّلاعات و شناسايى عاملان حادثه را به عهده خواهد گرفت تا ضمن شناسايى عاملان، علت وقوع حادثه را نيز بررسى كند.

حضرت على (ع) دربارۀ فرار يكى‌از مجرمان سياسى به نام «خرّيت بن راشد» و همراهانش ضمن صدور بخشنامه به كليه كارگزاران خود، براى شناسايى وى كه به طور احتمالى به سوى بصره حركت كرده بود، به زياد بن خصفه مى‌نويسد:

من به شما دستور دادم كه به منطقۀ دير ابوموسى عزيمت كنى تا دستور من به شما برسد و اين (ابهام) به اين دليل است كه من نمى‌دانم خرابكاران به كجا گريخته‌اند. فقط آنچه گزارش شده آن است كه به يكى از شهرهاى بين بصره و كوفه رفته‌اند. پس آنان را تعقيب كن، چرا كه آنان يك مرد مسلمان بصرى را در حال نماز كشته‌اند. پس آنگاه كه به آنان دست‌يافتى، آنان را نزد من بياور و اگر قبول نكردند، با آنها درگير شو و از خداوند كمك بگير، زيرا آنان از حق دورى گزيده و به خونريزى و ايجاد ناامنى پرداخته‌اند. [١]

در زمان پيامبر اكرم (ص) نيز در يك حادثۀ مشابه مسؤوليت يك گروه تحقيق به حضرت‌امير (ع) سپرده شد. ماجرا از اينجا آغازشد كه گروهى از قوم «بنى ضبّه» كه دچار نوعى مرض بودند، بر رسول خدا (ص) وارد شدند.