اطلاعات در اسلام - رضوان طلب، محمدرضا - الصفحة ١١٠ - ج-بازگو كنندۀ اسرار ديگران

كرد كه در حفظ اسرار سپرده شده به او دقّت خواهد داشت، امّا اگر به آسانى سفرۀ دل خويش يا پروندۀ اسرار ديگران را نزد شما گشود و راز ديگران را نزد شما آورد، به طور طبيعى براى باز كردن پروندۀ اسرار شما نيز پروايى نخواهد داشت.

امير المؤمنين (ع) مى‌فرمايد:

مَن ضَعُفَ عَنْ حِفْظِ سِرِّهِ لَمْ يَقْوَ لِسِرِّ غَيْرِهِ [١]

آن كس كه از حفظ سرّ خود ناتوان باشد، قدرت حفظ اسرار ديگران را نخواهد داشت.

شاعرى مى‌گويد: آنكو نكند راز خود از خلق نهان

در روايت ديگرى، حضرت على (ع) مى‌فرمايد:

لاٰ تُوْدِعَنَّ سِرَّكَ مَنْ لاٰ اَمٰانَةَ لَهُ [٢]

راز خود را به كسى كه امانتدار (رازِ ديگران) نيست، مسپار.

امام صادق (ع) نيز مى‌فرمايد:

سرّ خود را به نمّام و ظالم و خائن نسپار، زيرا آنان همان گونه كه نزد تو از ديگران سخن چينى مى‌كنند، نزد ديگران نيز از تو سخن چينى مى‌نمايند. [٣]