دانشنامه فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٨٢ - انديش١٧٢٨ تعطيل
منبع
فقه سياسى ٢٣/١٠.
انديشهاى سياسى تقليدى و نوگرايانه
انديشههاى سياسى از نقطهنظر تقليدى و نوگرايانه بودن، قابل تقسيم به انديشههاى سياسى سنتى و انديشه هاى سياسى مدرن و انديشههاى سياسى بازسازى شدهاند.
منبع
فقه سياسى ٢٣/١٠.
انديشههاى سياسى در رابطه با جامعه
انديشههاى سياسى در رابطه با جامعه عبارتند از:
١. انديشههاى بنيادى كه فراتر از زمان و شرايط جامعه عرضه مىشود. مانند انديشۀ سياسى ولايتفقيه و امامت؛
٢. انديشههايى كه براى حل بحران جامعه در شرايط خاص سامان مىگيرد. مانند انديشۀ سياسى ابن خلدون و ابن تيميه.
منبع
فقه سياسى ٢١/١٠.
انديشۀ سياسى در توضيح عملكرد حكومتها
در اين مفهوم منظور از توضيح عمل يا عملكرد مىتواند تفسير و توجيه منطقى مديريت سياسى حكومتها باشد، كه نوعى تلاش براى تطبيق مجموعه اعمال حكومت با ارزشهاى پذيرفتهشده جامعه و يا عقلانيت آن است و نيز مىتواند به معناى تبيين مبناى مشروعيت حكومت تلقى شود.
منبع
فقه سياسى ١٦/١٠.
انديشۀ سياسى نوين و تحليل تاريخ آن
انديشۀ غالب در تحليل تاريخ انديشه سياسى نوين در دو سده اخير آن است كه تحولات عصر نهضت و روشنگرى اروپا افكار بسيارى از انديشمندان و متفكران مسلمان را در جهان اسلام به اين سمت و سو كشانيد و تحولات مشابهى را در جهان اسلام موجب شد.
هر چند اين تحليلگران در نتيجهگيرى مطالعات خود يكدست نيستند، چون برخى از اين رويكرد، به عنوان گرايش مثبت و پيشرفته و رهيافتى درست ياد مىكنند و جمعى آن را نماد تقليد كوركورانه از انديشه و فرهنگ سياسى غرب تلقى مىكنند و از آن به عنوان فاجعه قرن و مايه عقبماندگى و از دست دادن استقلال جهان اسلام نام مىبرند. به هر حال مطالعه تطبيقى تحولات انديشه سياسى در سدههاى هجدهم و نوزدهم غرب با انديشه فراگير سياسى در سده نوزدهم و بيستم جهان اسلام ما را به نوعى اثر پذيرى يا تقليد و تشابه در هويت سياسى و يا مسخ هويت رهنمون مىشود.
شايد ابهام گويى شدهاند و برخى آن را انقلاب و عدهاى آن را نهضت و جمعى نيز از آن به اصلاح و تجدد و پديده روشنفكرى ياد كردهاند درست به همان گونه كه متفكران غربى در تحليل آنچه كه در جريان انقلاب فرانسه و تحولات فكرى و سياسى بعد از آن در غرب اتفاق افتاد به انقلاب، نهضت، اصلاح، تجدد و عصر روشنفكرى تعبير كردهاند.