دانشنامه فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٧٧ - انديش١٧٢٨ تعطيل
منبع
فقه سياسى ٣٤٢/٩-٣٤١.
انديشۀ سياسى (و مفاهيم آن)
دربارۀ انديشۀ سياسى تعابير و تفاسير متعددى وجود دارد كه برخى از آنها عبارتند از:
١. توضيح عمل يا عملكرد حكومتها است؛
٢. تفكر انسجام يافته درباره اهداف حكومت؛
٣. مجموعۀ آراى فلسفى و عقايد مذهبى و حكومت عملى در عرصۀ سياست است؛
٤. تفكر كلى و منسجم دربارۀ سياست و يا امور سياسى؛
٥. سامان فكرى براى مديريت سياسى جامعه؛
٦. بهكارگيرى هر نوع سامانى براى تبيين دولت و عناصر سياسى آن؛
٧. يك مجموعۀ به هم پيوسته از نظريههاى سياسى در زمينۀ امور سياسى مانند آزادى، مساوات، امنيت، عدالت، رفاه، كمال و نظاير آن؛.
٨. مجموعه نظرياتى كه حاكميت و حكومت را تبيين و مشخص مىكند؛
٩. تبيين چرايى اطاعت مردم از حكومت و تفسير فلسفۀ ضرورت آن؛
١٠. ارائۀ هرگونه تبيينى به منظور بررسى راههاى رسيدن حكومت به اهداف خود و سازمان اين رابطه.
منبع
فقه سياسى ١٨/١٠-١٦.
انديشۀ سياسى (و مشخصات كلى آن)
١. يك انديشۀ سياسى بايد جامع نگر بوده و مسائل مربوط به انسان و جامعه را يكجا مورد نظر قرار دهد.
انديشۀ سياسى ممكن است در مورد جهانبينى و ايدئولوژى مبنا و ديدگاه خاصى را منظور نكند، اما منهاى انسان و جامعه هرگز انديشۀ سياسى نمىتواند شكل بگيرد؛
٢. انديشۀ سياسى بايد در زمينۀ عناصر و مفاهيم اصلى سياست مانند آزادى، عدالت، ساختار دولت و قدرت سياسى ديدگاههاى مشخصى داشته و رابطه منطقى بين اين مؤلفهها را سامان دهد؛
٣. نوع حاكميت دولت و مبناى قدرت در نظام سياسى مطلوب محورىترين مسئلۀ يك انديشۀ سياسى است؛
٤. تبيين مشروعيت نظام سياسى مطلوب بايد به گونهاى متناسب با ساير نقطه نظرها و مؤلفههاى ديگر در يك انديشۀ سياسى بهطور مشخص ارائه شود. واضح است كه مسئلۀ مشروعيت سياسى، مقولهاى جدا از حاكميت و تبيين آن است؛
٥. انديشه سياسى بايد جايگاه دولت را در جامعه مدنى مشخص كرده و رابطۀ نظام سياسى را با نظامهاى ديگر اجتماعى تبيين كند؛.
٦. حداقل يك نظام سياسى بهطور عينى به عنوان نماينده انديشۀ سياسى قابل مطالعه و بررسى باشد.
منبع
فقه سياسى. ٢٧/١-٢٦.