ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ١٧ - دعوت به فهم نشانه هاى ظهور
دعوت به فهم نشانه هاى ظهور
مجتبى الساده
مترجم: سيد شاهپور حسينى
پيامبر اكرم (ص) فرمود: هر كس بميرد در حالى كه امام زمانش را نشناخته باشد، به مرگ جاهليت از دنيا رفته است.
اين حديث از جمله احاديث صحيح و متواتر و حتمى به شمار مىرود كه تمامى فرقههاى اسلامى، صحت آنرا پذيرفتهاند.
در دعايى كه از امام صادق (ع) روايت شده، آمده است:
خداوندا خودت را به من بشناسان، زيرا اگر خودت را به من نشناسانى، رسول و فرستادهات را نمىشناسم. خداوندا، فرستادهات را به من بشناسان چه اگر فرستادهات را به من نشناسانى، حجتت تو را نخواهم شناخت، خداوندا حجت را به من بشناسان و اگر حجتت را به من نشناسانى، بىشك در دين خود گمراه خواهم شد.
ما از اين دعا، ضرورت شناخت امام زمان (ع) را درك مىكنيم. رسول اكرم (ص) و امامان اطهار (ع)، همگى ما را تشويق به ضرورت شناسايى امام زمان (ع) در هر وقت و زمانى مىكنند. در اين جا اين سؤال پيشمىآيد كه آيا تنها دانستن نام و نسبت ايشان كفايت مىكند؟ آيا دانستن تاريخ ولادت و مكان رشد ايشان و ... براى ما كافى است؟
از اينجا اهميت فرهنگ مهدويت و تمام زيرمجموعهها، فصلها، اسباب، انگيزهها، مقتضيات، تاريخ، شاخهها و نشانههاى آن را، در تمامى ابعاد، چه از نظر عقيدتى و اصولى و چه فكرى و فرهنگى، يا سياسى و اجتماعى حس مىكنيم. از همين رو برداشتن نقاب و حجاب نشانههاى ظهور و چشمداشت به آن روز موعود، ضرورت دارد تا بدين وسيله مؤمنان در كوران رويدادهاى بزرگ و فتنههاى كشنده، دقت، احتياط و دورانديشى داشته باشند. با گذر روزها و شدت يافتن حوادث، نشانههاى ظهور جايگاه مهمى در فرهنگ اسلامى پيدا كردهاند و به همين جهت است كه امام صادق (ع) فرمودند:
بىشك پيش از (ظهور) نشانههايى از جانب خداوند بلند مرتبه و بزرگ براى مؤمنان خواهد بود.
با تأمل در نشانههاى ظهور متوجه مىشويم كه آنها در جهت دو هدف و امر مهم بيان شده است:
١. هشدار و آگاهى مؤمنان، درباره رويدادها و فتنههاى كشنده و پرچمهاى گمراهى و كجروى در تمامى عرصهها در آينده و بر حذر داشتن از پيروى از اين جريانها؛
٢. نويد دادن به مؤمنان به اين كه پيش از ظهور پرچمهايى قيام خواهند كرد كه به حق دعوت و در اين راه تلاش مىكنند، و تآكيد بر واجب بودن گردآمدن به دور آنپرچمها و يارى دادن آنها.
در چارچوب اين دو مسئله، اثرات تربيتى فرهنگ مهدويت و نشانههاى ظهور امتداد يافته، و اين خود راز توجه فراوان اهل بيت (ع) را به اين مسئله و كثرت رواياتى را كه از ايشان در اين مورد نقل شده، روشن مىسازد، زيرا آنان در مقام معلمان فكرى مردم، براى حفاظت آنها در مقابل عوامل گمراهى و كجروى، و هدايت آنها به سوى راه حق و هدايت مىباشند. اينجا يك نمونه را ذكر مىكنيم:
امام صادق (ع) به هشام بن سالم در مورد «نداى آسمانى» در ماه رمضان (يكى از نشانههاى حتمى) فرمودند:
دو صيحه (ندا) خواهد بود، يك صيحه در اول شب و يك ديگرى در آخر شب. پس عرض كردم: اين چگونه خواهد بود؟ ايشان فرمودند: يك صيحه از آسمان خواهد بود (جبرئيل) و ديگرى از جانب ابليس. عرض كردم: چطور مىشود اين دو صيحه را از هم باز شناخت؟ فرمودند: كسى كه پيش از آن كه اتفاق بيفتد، در مورد آن شنيده باشد، آن را مىشناسد.
به همين جهت بايد بر ضرورت گشودن درها به روى فرهنگ مهدويت و ضرورت فهم نشانههاى ظهور پيش از وقوع آنها به خاطر اهميت تربيتى آن و نگهدارى مردم از عوامل كجروى و تشخيص حق از باطل و هدايت از گمراهى در زمان غيبت، تأكيد داشت.