ماهنامه موعود
(١)
شماره هفدهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
در محضر دوست
٢ ص
(٤)
خدا كند تو بيايى
٤ ص
(٥)
شعر و ادب
٥ ص
(٦)
غنچه دين محمّد
٥ ص
(٧)
بزرگ زاده اى در خيل كنيزان
٦ ص
(٨)
در كاخ قيصر
٧ ص
(٩)
خواستگارى مليكه
٧ ص
(١٠)
تشرف به دين مقدس اسلام
٨ ص
(١١)
بشارت ابدى
٩ ص
(١٢)
جريان تولد
٩ ص
(١٣)
آمدنم دور نيست
١٢ ص
(١٤)
هزاره گرايى در فلسفه تاريخ مسيحيت
١٤ ص
(١٥)
ديدگاه ابن خلدون درباره آينده بينى
١٤ ص
(١٦)
آرمان گرايى
١٥ ص
(١٧)
مسيحاى بنى اسرائيل
١٥ ص
(١٨)
مدعيان مسيحايى يهود
١٦ ص
(١٩)
انتظار و صهيونيسم
١٧ ص
(٢٠)
ظهور عيسى مسيح (ع)
١٧ ص
(٢١)
انتظار در مسيحيت
١٨ ص
(٢٢)
مكاشفه يوحنّا
١٩ ص
(٢٣)
شوق ظهور عيسى مسيح (ع)
١٩ ص
(٢٤)
عصر امام خمينى، قدس سره قسمت دوم
٢٠ ص
(٢٥)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه
٢٨ ص
(٢٦)
حديث نياز
٣٦ ص
(٢٧)
يك سبو عطش
٣٨ ص
(٢٨)
روايات مربوط به دعاى تعجيل فرج
٣٨ ص
(٢٩)
نكات روايت
٣٩ ص
(٣٠)
چند سؤال
٤١ ص
(٣١)
در مطبوعات
٤٤ ص
(٣٢)
چگونگى نشر مطبوعات اسلامى در كشور آلمان
٤٤ ص
(٣٣)
نشريات سنى ها و شيعيان
٤٥ ص
(٣٤)
شعر و ادب
٤٦ ص
(٣٥)
طلوع سبز نور
٤٦ ص
(٣٦)
فروغ جان
٤٦ ص
(٣٧)
بشارت
٤٧ ص
(٣٨)
چلچراغ ايمان
٤٧ ص
(٣٩)
امام عصر (ع)
٤٨ ص
(٤٠)
دوبيتى
٤٨ ص
(٤١)
دامن گلريز نرگس
٤٨ ص
(٤٢)
مائده عشق
٤٩ ص
(٤٣)
آغاز و انجام
٤٩ ص
(٤٤)
اميد عارفان
٤٩ ص
(٤٥)
بى تو
٤٩ ص
(٤٦)
عمر انتظار
٥٠ ص
(٤٧)
كتاب بهار
٥٠ ص
(٤٨)
وقتى تو مى آيى
٥٠ ص
(٤٩)
خاتم قبليه نور
٥١ ص
(٥٠)
تو برتر از هزاران يوسف كنعانى
٥١ ص
(٥١)
حكومت علوى، الگوى حكومت مهدوى
٥٢ ص
(٥٢)
رمضان، بهار انتظار
٥٨ ص
(٥٣)
كدام انتظار؟
٦٢ ص
(٥٤)
انتظار اعتقادى
٦٣ ص
(٥٥)
1- معرفت امام شرط صحت انتظار
٦٣ ص
(٥٦)
2- نزديك شمردن فرج
٦٤ ص
(٥٧)
انتظار اجتماعى
٦٤ ص
(٥٨)
1 دعا
٦٥ ص
(٥٩)
2- ورع و تقوا
٦٦ ص
(٦٠)
3- حفظ و اشاعه علم ائمه
٦٦ ص
(٦١)
4- تسليم محض به امام
٦٧ ص
(٦٢)
5- دوستى با دوستان و دشمنى با دشمنان امام
٦٧ ص
(٦٣)
6- زمينه سازى در برقرارى عدل الهى
٦٨ ص
(٦٤)
ميعادگاه منتظران
٧٠ ص
(٦٥)
كلام نور
٧٠ ص
(٦٦)
مسجد مقدس جمكران از ديدگاه بزرگان
٧٢ ص
(٦٧)
پرسش و پاسخ
٧٣ ص
(٦٨)
الف) اهميت و ارزش امر به معروف و نهى از منكر
٧٣ ص
(٦٩)
ب) شرايط امر به معروف و نهى ازمنكر
٧٤ ص
(٧٠)
ج) مراتب امر به معروف و نهى ازمنكر
٧٤ ص
(٧١)
يك كتاب در يك مقاله
٧٥ ص
(٧٢)
نعمانى و كتاب «الغيبة»
٧٨ ص
(٧٣)
مقدمه
٧٨ ص
(٧٤)
زندگى نعمانى
٧٨ ص
(٧٥)
تاريخ تاليف الغيبة
٧٩ ص
(٧٦)
هدف از تاليف كتاب
٧٩ ص
(٧٧)
تو اگر بيايى
٨١ ص
(٧٨)
طواف ماندگار
٨٢ ص
(٧٩)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٨٤ ص
(٨٠)
معرفى كتاب
٩١ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٠ - با دعاى ندبه در پگاه جمعه

٢- عروج به ملكوت آسمانها (وعرجت‌به).

٣- وسيله اين عروج- مركب‌آسمانى- (وسخرت له البراق).

موضوع اول در سوره مباركه «اسراء» مورد بحث قرار گرفته، ودهها روايت معتبر درباره آن ازرسول گرامى اسلام نقل شده‌است.[١]

موضوع دوم در سوره مباركه «نجم» آمده و تفصيل آن در ضمن‌دهها حديث معتبر از شخص پيامبراسلام تبيين گشته است.[٢]

موضوع سوم نيز در ضمن دههاحديث‌شريف از رسول گرامى اسلام‌و پيشوايان معصوم، عليهم‌السلام، بتفصيل بيان شده است.[٣]

روى اين بيان فرازى كه از دعاى‌ندبه در بالا آورديم دقيقا منطبق بر «معراج جسمانى» است كه همه‌مفسران، محدثان، مورخان ومتكلمان شيعه در پرتو آيات قرآن واحاديث متواتر پيشوايان معصوم، عليهم‌السلام بر آن اتفاق نظر دارند. اما آنچه موجب اعتراض دوستان‌نادان و دشمنان كينه توز شده، اين‌است كه در برخى از نسخه‌هاى دعاى‌ندبه به جاى: «عرجت‌به» تعبير: «عرجت‌بروحه» آمده است!

و در اين صورت معناى فراز بالاچنين مى‌شود: «گامهايش را به شرق‌و غرب جهان رساندى، براق را دراختيارش نهادى و «روح» او را به‌سوى آسمانها بردى!».

در اينجا دو مطلب بايد دقيقاتجزيه و تحليل شود:

١- آيا نسخه «عرجت بروحه» چقدر اعتبار دارد؟

٢- بنابر صحت اين نسخه، آيا اين‌فراز از دعاى ندبه با معراج جسمانى‌سر ناسازگارى دارد؟

در مورد پرسش نخستين به‌محضر خوانندگان حقجو و حقيقت‌طلب عرضه مى‌داريم:

١- قديمى‌ترين كتابى كه متن‌دعاى ندبه در آن ثبت‌شده و نسخه‌آن از حوادث روزگار جان سالم به‌دربرده و تا زمان ما بدون تغيير وتحريف باقى مانده، كتاب معتبر وارزشمند «المزارالكبير» تاليف محدث‌گرانمايه «شيخ ابوعبدالله محمدبن جعفر مشهدى» است.

فراز بالا در اين كتاب «و عرجت‌به‌الى سمائك» آمده است.[٤]

٢- نسخه خطى اين كتاب، ازدستنويسهاى قرن يازدهم، در ٤٨٢ ورق ١٢ سطرى، در كتابخانه عمومى‌آيةالله مرعشى موجود است.[٥]

در اين نسخه كه به شماره ٤٩٠٣ در كتابخانه نامبرده محافظت‌مى‌شود، اين فراز در صفحه ٨٢٤ سطر هفتم «و عرجت‌به» آمده است.

٣- نسخه عكسى اين كتاب، دركتابخانه مؤسسه آل البيت قم، موجود است.[٦] در اين نسخه نيز فراز يادشده، درورق ٤٢٢ (صفحه ٨٣٤) به تعبير «وعرجت به» آمده است.

٤- بعد از مزار كبير، قديمى‌ترين‌منبع دعاى ندبه كتاب «مزار قديم»