ماهنامه موعود
(١)
شماره هفدهم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
در محضر دوست
٢ ص
(٤)
خدا كند تو بيايى
٤ ص
(٥)
شعر و ادب
٥ ص
(٦)
غنچه دين محمّد
٥ ص
(٧)
بزرگ زاده اى در خيل كنيزان
٦ ص
(٨)
در كاخ قيصر
٧ ص
(٩)
خواستگارى مليكه
٧ ص
(١٠)
تشرف به دين مقدس اسلام
٨ ص
(١١)
بشارت ابدى
٩ ص
(١٢)
جريان تولد
٩ ص
(١٣)
آمدنم دور نيست
١٢ ص
(١٤)
هزاره گرايى در فلسفه تاريخ مسيحيت
١٤ ص
(١٥)
ديدگاه ابن خلدون درباره آينده بينى
١٤ ص
(١٦)
آرمان گرايى
١٥ ص
(١٧)
مسيحاى بنى اسرائيل
١٥ ص
(١٨)
مدعيان مسيحايى يهود
١٦ ص
(١٩)
انتظار و صهيونيسم
١٧ ص
(٢٠)
ظهور عيسى مسيح (ع)
١٧ ص
(٢١)
انتظار در مسيحيت
١٨ ص
(٢٢)
مكاشفه يوحنّا
١٩ ص
(٢٣)
شوق ظهور عيسى مسيح (ع)
١٩ ص
(٢٤)
عصر امام خمينى، قدس سره قسمت دوم
٢٠ ص
(٢٥)
با دعاى ندبه در پگاه جمعه
٢٨ ص
(٢٦)
حديث نياز
٣٦ ص
(٢٧)
يك سبو عطش
٣٨ ص
(٢٨)
روايات مربوط به دعاى تعجيل فرج
٣٨ ص
(٢٩)
نكات روايت
٣٩ ص
(٣٠)
چند سؤال
٤١ ص
(٣١)
در مطبوعات
٤٤ ص
(٣٢)
چگونگى نشر مطبوعات اسلامى در كشور آلمان
٤٤ ص
(٣٣)
نشريات سنى ها و شيعيان
٤٥ ص
(٣٤)
شعر و ادب
٤٦ ص
(٣٥)
طلوع سبز نور
٤٦ ص
(٣٦)
فروغ جان
٤٦ ص
(٣٧)
بشارت
٤٧ ص
(٣٨)
چلچراغ ايمان
٤٧ ص
(٣٩)
امام عصر (ع)
٤٨ ص
(٤٠)
دوبيتى
٤٨ ص
(٤١)
دامن گلريز نرگس
٤٨ ص
(٤٢)
مائده عشق
٤٩ ص
(٤٣)
آغاز و انجام
٤٩ ص
(٤٤)
اميد عارفان
٤٩ ص
(٤٥)
بى تو
٤٩ ص
(٤٦)
عمر انتظار
٥٠ ص
(٤٧)
كتاب بهار
٥٠ ص
(٤٨)
وقتى تو مى آيى
٥٠ ص
(٤٩)
خاتم قبليه نور
٥١ ص
(٥٠)
تو برتر از هزاران يوسف كنعانى
٥١ ص
(٥١)
حكومت علوى، الگوى حكومت مهدوى
٥٢ ص
(٥٢)
رمضان، بهار انتظار
٥٨ ص
(٥٣)
كدام انتظار؟
٦٢ ص
(٥٤)
انتظار اعتقادى
٦٣ ص
(٥٥)
1- معرفت امام شرط صحت انتظار
٦٣ ص
(٥٦)
2- نزديك شمردن فرج
٦٤ ص
(٥٧)
انتظار اجتماعى
٦٤ ص
(٥٨)
1 دعا
٦٥ ص
(٥٩)
2- ورع و تقوا
٦٦ ص
(٦٠)
3- حفظ و اشاعه علم ائمه
٦٦ ص
(٦١)
4- تسليم محض به امام
٦٧ ص
(٦٢)
5- دوستى با دوستان و دشمنى با دشمنان امام
٦٧ ص
(٦٣)
6- زمينه سازى در برقرارى عدل الهى
٦٨ ص
(٦٤)
ميعادگاه منتظران
٧٠ ص
(٦٥)
كلام نور
٧٠ ص
(٦٦)
مسجد مقدس جمكران از ديدگاه بزرگان
٧٢ ص
(٦٧)
پرسش و پاسخ
٧٣ ص
(٦٨)
الف) اهميت و ارزش امر به معروف و نهى از منكر
٧٣ ص
(٦٩)
ب) شرايط امر به معروف و نهى ازمنكر
٧٤ ص
(٧٠)
ج) مراتب امر به معروف و نهى ازمنكر
٧٤ ص
(٧١)
يك كتاب در يك مقاله
٧٥ ص
(٧٢)
نعمانى و كتاب «الغيبة»
٧٨ ص
(٧٣)
مقدمه
٧٨ ص
(٧٤)
زندگى نعمانى
٧٨ ص
(٧٥)
تاريخ تاليف الغيبة
٧٩ ص
(٧٦)
هدف از تاليف كتاب
٧٩ ص
(٧٧)
تو اگر بيايى
٨١ ص
(٧٨)
طواف ماندگار
٨٢ ص
(٧٩)
نگرشى به زيارت آل ياسين
٨٤ ص
(٨٠)
معرفى كتاب
٩١ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٦ - ٣- حفظ و اشاعه علم ائمه

نكنيد، امر (فرج) به آخرين حد خود خواهد رسيد.[١]

٢- ورع و تقوا

امام صادق (ع) مى‌فرمايند:

من سرّه يكون من أصحاب القائم فلينتظر و ليعمل بالورع و محاسن الاخلاق و هو منتظر[٢]

هر كه را حضور در جمع ياران مهدى (ع) شادمان مى‌سازد، پس انتظار كشد، از گناه بپرهيزد، رفتارى نيك پيشه كند كه چنين كسى منتظر راستين است.

تقوا شرط حضور در خدمت امام است. مگر مى‌شود مدعى سربازى و جانبازى شد ولى نسبت به شهوات و خواستهاى پست دنيا خاضع بود. سرباز امام زمان مطيع امام است و حكم امام نيز پرهيز از عصيان در برابر رب‌العالمين است. آنكه در برابر مولا و خالق خود عاصى و نافرمان باشد چگونه مى‌تواند در وادى انتظار مطيع امامت باشد. بنابراين مسئوليت انتظار با ورع برمى‌آيد و زمينه‌سازان و سربازان سپاه امام آنانند كه هر گونه پليدى و رخوت را از خود دور كرده‌اند تا در راه اطاعت امر مولايشان مجاهده نمايند. بى‌ترديد در محيطى كه ظلم و ستم همه جا را فرا گرفته و ياد حضرت از خاطره‌ها رفته، تنها، كسانى كه تقواى الهى دارند، حضور ايشان را عاجزانه از خداوند خواستارند. هر چند وجود ظلم و ستم همگان را مشتاق زيارت منادى مى‌نمايد ولى آنانكه تن را فرسوده‌اند و روح را پرورانده‌اند انتظار را يك تكليف الهى مى‌دانند و زمينه حضور حضرت را نه تنها در جامعه بلكه در دل و جان خودشان فراهم مى‌سازند.

٣- حفظ و اشاعه علم ائمه‌

امام رضا (ع) مى‌فرمايند:

يتعلّم علومنا و يعلّمها الناس فان الناس لو علموا محاسن كلامنا لاتّبعونا[٣]

علوم ما را بياموزيد و به مردم ياد بدهيد. زيرا مردم وقتى خوبيهاى كلام ما را بدانند، از ما پيروى مى‌كنند.

واضح است كه فراگيرى و آموزش علم ائمه، بهترين راه براى احياى امر اهل بيت است. همانطور كه حضرت رضا (ع) مى‌فرمايند، آنگاه كه روشنى كلام و حقيقت سخن ائمه بر مردم بيان شود تنها معاند است كه تسليم و خاضع نخواهد شد و دل خود را به ريسمان اهل بيت نخواهد بست.

احياى اين امر در دوران غيبت جايگاه والايى دارد، تا ياد حضرت حفظ شود و دلها مشتاق ايشان گردد و دستها به تعجيل فرج ايشان بالا رود.

رهروان اين طريق و پويندگان علم ائمه اينگونه بر صحيفه اعتقاد و علمشان از امام سجاد (ع) تأييد گرفته‌اند كه:

آنانكه در غيبت مهدى به پيشوايى‌اش معترف بوده و ديده به‌