ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٨ - دامن گلريز نرگس
امام عصر (ع)
|
زمين و آسمان، از چشمه فياض يزدانى |
يكى در كار گلريزى، يكى در پرتو افشانى |
|
|
غبار تيره شب درگذشت از چهره گيتى |
برآمد روز عالمگير و عالمتاب يزدانى |
|
|
برون شد آفتابى تابناك از پرده غيبت |
كه مهر و مه به رخسارش كنند آيينهگردانى |
|
|
فروغ صبح صادق، در طلوع نيمه شعبان |
به ميلاد امام عصر، دنيا كرد نورانى |
|
|
محمد، قائم آل محمد، مهدى هادى |
چكيدهى عالم امكان به تأييدات قرآنى |
|
|
امام حاضر غايب، ولى منتظر، صاحب |
زمان را قائدى اعظم، زمين را، فيض رحمانى |
|
|
پناه مردم مستضعف دنياى ظلمآوا |
چراغ روشن زندانيان تيه ظلمانى |
|
|
امام معدلتگستر، به تدبير جهاندارى |
ولى آسمان شوكت به آيين جهانبانى |
|
|
چو دنيا تيره گردد، از فساد و ظلم و بدكارى |
چو عالم غوطه گردد در تباهى در پريشانى |
|
|
حضورش شادىانگيز است در گردونه خاكى |
ظهورش، وعده حق است با آيات فرقانى |
|
|
جهان را، پاك سازد، از ره و رسم ستمكارى |
بشر را مىرهاند، از غم سردرگريبانى |
|
|
پى احقاق امر حق، امام منتقم دارد |
نشان ايزدى، تيغ على، فر سليمانى |
|
|
روان تازه بخشد دين احمد را مسيح آب |
چو موسى قبطيان را بشكند با قهر ثعبانى |