در لابه‌لاى مجموعه معارف ومسائل اسلامى بعضى از بخشها به‌لحاظ اهميت‌خاصى كه دارد همواره‌مورد توجه انديشمندان واقع گشته ودر نتيجه رسالات و كتابهاى زيادى باهدف تبيين و پاسخ به شبهات وپرسشها در آن زمينه به نگارش درآمده است. بدون اغراق اين قبيل ازآثار امروزه جزء بهترين و نابترين‌منابعى هستند كه اهل تحقيق‌مى‌توانند با استفاده از آنها به‌نيازهاى علمى و اعتقادى جامعه‌اسلامى مناسبترين پاسخ را ارايه‌دهند.

يكى از اين عرصه‌ها معارف‌مربوط به امام زمان، عليه‌السلام، است، كه آثار گرانقدرى در اين زمينه‌از علماى بزرگ اسلام اعم از شيعه وسنى به جاى مانده است كه هر يك ازآنها در نوع خود بسيار ارزشمندند بااين همه بعضى از آنها از اهميت‌بيشترى برخوردارند.

يكى از اين آثار جلد سيزدهم ازمجموعه ٢٥ جلدى بحارالانوار (چاپ‌سنگى) است‌[١] كه در ضمن سى وشش باب به تبيين معارف امام زمان، عجل‌الله تعالى‌فرجه، مى‌پردازد ومهمترين ويژگى اين اثر آن است كه‌مشتمل بر هزار و سيصد روايت ازاهل بيت عصمت، عليهم‌السلام، مى‌باشد. به عبارت ديگر مجموعه‌مطالب آن با استناد به سخنان پيامبراكرم، صلى الله عليه وآله‌وسلم، و ائمه‌اطهار، عليهم‌السلام، تنظيم و تدوين‌شده است، لذا مى‌توان آن را جزء قابل‌اعتمادترين آثار در موضوع مزبوربه حساب آورد. از آنجا كه اين اثرمهم در اصل به زبان عربى نگارش‌يافته است، استفاده از آن براى اغلب‌افراد مشكل و يا حتى غير ممكن است.

اين امر موجب شده است كه‌بعضى از علما در صدد برآيند تا آن رابه فارسى ترجمه كنند از جمله آنهاكتابى است تحت عنوان «مهدى‌موعود» كه توسط يكى از علماى قرن‌سيزدهم به نام ميرزا محمدحسن‌اروميه‌اى ترجمه شده است. وى درمقدمه ترجمه خود در زمينه هدف وانگيزه ترجمه اين كتاب مى‌نويسند: «اينكه مجلد ثالث عشر بحارالانوار ازمابين كتب محتويه بر اخبار و آثارائمه اطهار، عليهم‌السلام، به سبب‌اشتمالش بر مطالب مهمه عليه (صلوات الله، عليهم) منفرد ممتازاست، حتى از كثرت ملاحت دوشيزگان‌مضامين آن عشاق قلوب به صداشتياق به سوى آنها در مد اعناق‌بوده بلكه عود دلها در مجمره آرزوى‌شاهد مقاصد آن مى‌سوخت و پروانه‌خاطرها در پاى شمع تمناى وصال‌عراسيش جان مى‌باخت ليكن به جهت‌غموض عبارات و عربيت كلماتش‌دست تمناى وامق افكار اكثر مردم به‌دامن وصال عذراى وى نمى‌رسيد و