اشاره: با نزديك شدن به پايان هزاره‌سوم، نظريات آينده پژوهانه مختلفى‌از سوى انديشمندان ابراز شده است. برخى از اين نظريات قرن آينده را قرن‌صلح و تفاهم جهانى يا رسيدن به‌نقطه مشتركى همچون عقلانيت ودمكراسى ليبرال دانسته‌اند. اما، برخى‌ديگر «آينده‌اى ديگرگونه» را به‌تصوير مى‌كشند. در نظر آنان‌فرارسيدن آينده به معناى تقابل ميان‌حوزه‌هاى تمدنى و دينى است «ساموئل هانتيگتون» انديشمندى‌است‌به طور مشخص در كتاب «برخورد تمدنها» به اين موضوع‌اشاره مى‌كند.

از آنجا كه مباحث مربوط به‌آينده‌پژوهى در حوزه‌هاى مختلف‌دينى و فرهنگى در شماره‌هاى گذشته «موعود» پيگيرى شده است؛ در اين‌شماره نيز گفتگوى مجله اشپيگل با «ساموئل هانتيگتون»- بدون هرگونه‌داورى در اين باره تقديم خوانندگان‌عزيز مى‌شود.

اشپيگل: پروفسور هانتينگتون، در كتاب تازه شما، بحران بزرگ وگسترده جهانى اين چنين آغازمى‌شود: چين، كه هر روز بيشتر به‌توان اقتصادى و نظامى خود آگاه‌مى‌شود براى دستيابى به مخازن‌عظيم نفتى فلات قاره‌اى به كشورهمسايه خود ويتنام حمله مى‌كند. هانوى از واشنگتن تقاصاى كمك‌مى‌نمايد؛ در اين شرايط يكى از معدودناوهاى هواپيمابر آمريكا، كه در منطقه‌باقى مانده‌اند، براى مقابله با حمله‌چين وارد عمل مى‌شود ...

هانتينگتون: ... اما ژاپن اعلام‌بى‌طرفى مى‌كند و به آمريكا اجازه‌نمى‌دهد از پايگاههاى نظامى خاوردور اين كشور استفاده كند. زيردريايى‌هاى پكن خسارات سنگينى‌به كشتيهاى ما وارد مى‌آورند. در آغازاين درگيرى نظامى در سناريوى من‌محدود باقى مى‌ماند، زيرا هم چين وهم ايالات متحده آمريكا مى‌دانند كه‌موشكهاى آنها قابليت‌حمل سلاحهاى‌هسته‌اى را تا خاك دشمن دارند.

اشپيگل: در چنين شرايطى آمريكاييها مى‌پرسند، چرا آنها بايد به‌خاطر درگيريهاى خاور دور چنين‌خطراتى را به جان بخرند؟

(\*) اين گفتگو با عنوان:]Atombombe Unddann die[ در مجله اشپيگل، شماره ٤٨ به چاپ رسيده و ترجمه آن نيز درشماره ٥٦ مورخ ٢٤/ ٩/ ٧٥ مجله ترجمان‌منتشر شده است.