ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٠ - وقتى تو مى آيى

دل به ناگهان شبى دچار شد، نيامدى‌

چشم ماه و آفتاب تار شد، نيامدى‌

سنگ هاى سرزمين من در انتظار تو

زير سم اسب ها غبار شد، نيامديى‌

چون عصاى موريانه خورده دست‌هاى من‌

زير بار درد، تار و مار شد، نيامدى‌

اى باندتر زكاش و دورتر ز كاشكى، نيامدى‌

روزهاى رفته بى‌شمار شد، نيامدى‌

عمر انتظار ما، حكايت ظهور تو:

قصه بلند روزگار شد، نيامدى‌