ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥٩ - رمضان، بهار انتظار
به انجام مىرساند. او به وسيله شماباران را نازل مىكند و به وسيله شما، تا زمانى كه خود اراده كند، آسمان رااز اينكه بر زمين فروافتد، نگاه مىداردو هم به وسيله شما غم و اندوه رابرمى دارد و سختيها را برطرفمىسازد.
و يا در زيارت مطلقه حضرتاباعبدالله، حسين بن على، عليهماالسلام، كه از امام صادق، عليهالسلام، نقل شده، خطاب به آنوجود مقدس و ديگر ائمه هدى، عليهمالسلام، مىگوييم:
... ارادة الرب فى مقادير امورهتهبط اليكم و تصدر من بيوتكم.[١]
اراده پروردگار در همه آنچه اومقدر داشته به شما محول شده و ازخانههاى شما صادر مىشود.
با توجه به اين بينش و اين اعتقادنسبتبه امامان معصوم و حجتهاىالهى، عليهمالسلام، است كه شب قدرمفهوم مىيابد؛ شبى كه فرشتگان وروح به اذن پرودگار خويش «كلامر» يا برنامه يك ساله جهان هستىرا بر كسى كه از سوى خداوند بهولايتبرگزيده شده عرضهمىدارند. چنانكه در روايتى كه ازپيامبر اكرم، صلى الله عليهواله، نقلشده آمده است:
امنوا بليلة القدر، فانه ينزلفيها امرالسنة و ان لذلك ولاة منبعدى على بن ابى طالب و احدعشر من ولده.[٢]
به شب قدر ايمان بياوريد همانا دراين شب امور يك سال (همه آنچه دريك سال واقع مىشود) نازل مىگردد وبراى اين موضوع پس از منپيشوايانى وجود دارند كه عبارتند از: علىبنابىطالب و يازده تن از نوادگاناو.
بنابراين، ماه مبارك رمضان كهشب مقدس قدر را در خود جاى دادهاست فرصت مناسبى استبراىتوجه دادن مردمان به جايگاهبرجسته حجتهاى الهى، عليهمالسلام، به طور عام، و امامعصر و حجت زمان، عليهمالسلام، به طور خاص، در عالم هستى ويادآورى وظيفهاى كه آنان نسبتبهاين واسطههاى فيض خداوندىدارند.
مرحوم مجلسى، قدسسره، دربيان اعمال ماه مبارك رمضانمىگويد:
از جمله وظايفى كه در هر شب (ماهرمضان) مقرر شده اين است كه بندهدر آغاز هر دعاى نيكو و در پايان هرعمل پسنديده آن كس را كه جانشينخداوند، جلجلاله، در ميان بندگان وسرزمينهاى او مىداند، ياد كند؛ زيراآن جانشين عهدهدار همه نيازمنديهاى روزهدار است؛ از خوراكى وآشاميدنى او گرفته تا همه آنچه كه اودر نظر دارد؛ يعنى همه اسباب ووسايلى كه در اختيار جانشينپروردگار بزرگ (رب الارباب) است. همچنين هر روزهدار وظيفه دارد كهآن جانشين خدا را، به آنچه كهشايسته مانند اوست، دعا كند؛ ومعتقد باشد كه خداوند، جلجلاله، وجانشين او بر او منت گذاشتهاند كهچنين جايگاه و منزلتى را به اوبخشيدهاند.[٣]
مرحوم مجلسى پس از اينعبارت روايتى را از «ابنابىقره» نقلمىكند كه در آن به نقل از صالحين، عليهمالسلام، چنين آمده است:
در شب بيست و سوم ماه رمضان، ايستاده و نشسته و در هر حالى كههستى، و همچنين در تمام اين ماه و بههر صورت ممكن، بلكه در تمام مدتروزگارت، پس از بزرگداشت نام