آنان كه با اخبار متواتر برنامه‌هاى امام عصر (ع) را در انقلاب جهانى ايشان شنيده‌اند و خود را خارج از سپاه امام نمى‌دانند و خود را در محضر امام مى‌بينند، از مسئوليتها و تعهدات انتظار باكى ندارد و مشتاقانه در جهت برقرارى امر امام تلاش مى‌نمايند.

مگر مى‌شود خود را در حضور امام بيابيم و باكى از معصيت نداشته باشيم؟! مگر مى‌شود امام را عادل و برپا دارنده ميزان بدانيم ولى عدالت را سرمشق زندگى نسازيم؟! مگر مى‌شود به محاسبه امر خود در هر روز امر شده باشيم امّا به محاسبه امور مسلمانان و جامعه اسلامى مأمور نباشيم؟

البته بايد توجه كرد كه مداخله در امور مسلمانان و تلاش در برقرارى عدل در جامعه، خطرى متوجه اسلام و مسلمانان از سوى دشمنان نسازد. بنابراين در اجراى اين امر هر آينه بايد مطيع و مقلد علماى دينى بود. همانان كه در حوادث واقعه بايد به آنها مراجعه كرد تا در محيط تقيه كه با ظهور دولت حقه الهى پايان مى‌يابد، وظيفه ما در پاسدارى دين و اجراى عدل روشن گردد. اميد است كه شيعيان با توسل به ائمه و شناخت انتظار صحيح به چنان حالى رسند كه گويند:

من در شمار ناآگاهان به تو دچار حيرانى و سرگردانى نيستم بلكه مشتاقانه در انتظار به سر مى‌برم و برپايى دوران شما را چشم به راهم.[١]

پى نوشتها:

[١]. لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ. (سوره حديد (٥٧)، آيه ٢٥).

[٢]. سوره انبياء (٢١)، آيات ٧٩- ٨٢.

[٣]. ر. ك: الهامى، داوود و على‌اكبر مهدى‌پور، او خواهد آمد.

[٤]. سوره رعد (١٣)، آيه ٧.

[٥]. سوره نور (٢٤)، آيه ٥٥، جهت كسب اطلاع بيشتر ر. ك: حسينى شيرازى، صادق، موعود قرآن.

[٦]. الصافى الگلپايگانى، لطف‌الله، منتخب‌الاثر، فصل ١٠، باب ٢، ج ١٦.

[٧]. مسأله غيبت قائم و وظايف منتظران در آن دروه و نشانه‌هاى ظهور و ...، حتى قبل از تولد حضرت مهدى (عج) توسط ائمه (ع) بيان شده و كتابهاى زيادى در اين باره توسط شاگردان ائمه و علماى دينى قبل و بعد از تولد حضرت نوشته شده است. در اين باره مى‌توانيد به كتاب «او خواهد آمد»، صص ٨٧ ٨٥ مراجعه نماييد.

[٨]. در روايت آمده است: «من مات و ليس له امام فميتته ميتة جاهلية» (الكلينى، محمد بن يعقوب، الكافى، ج ١، ص ٢٧١

[٩]. المجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٢٦، ج ١٨.

[١٠]. امام على (ع)، خطاب به يكى از يارانش مى‌فرمايد: «تزول الجبال و لاتزل؛ حتى اگر كوه‌ها سست شوند، تو استوار باش». نهج‌البلاغه فيض‌الاسلام، خطبه ١١.

[١١]. سوره اسرا (١٧) آيه ٧١.

[١٢]. الكلينى محمد بن يعقوب همان كتاب الحجه باب انه من عرف امامه ح ٢.

[١٣]. فرازى از ذكر صلوات بر حضرت در مفاتيح الجنان.

[١٤]. براى مطالعه بيشتر در اين مورد به كتاب معرفت امام عصر (ع) نوشته آقاى سيد محمد بنى هاشمى، مراجعه نماييد.

[١٥]. الصدوق، محمدبن على‌بن الحسين، كمال‌الدين، باب ٣٣، ح ١٧.

[١٦]. الصافى الگلپايگانى، لطف‌الله، همان، ص ٤٩٨.

[١٧]. الصدوق، محمدبن على‌بن الحسين، همان، باب ٤٥، ح ٤.

[١٨]. «قتاد» نام درختى است كه خارهاى آن مانند سوزن است و در عربى براى كارهاى بسيار سخت و دشوار، تراشيدن خارهاى قتاد به عنوان ضرب‌المثل به كار مى‌رود. امام صادق (ع) مى‌فرمايند: «صاحب اين امر غيبتى دارد كه در آن كسى كه دين خود را حفظ نمايد مانند كسى است كه شاخه پر از قتاد را با دست بتراشد» الكافى، كتاب الحج، ج ١.

[١٩]. فرازى از دعاى ندبه.

[٢٠]. المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٥٢، ص ١١٢.

[٢١]. الصدوق، محمدبن على‌بن الحسين، همان، باب ٣٨، ح ١.

[٢٢]. المجلسى محمدباقر، همان، ج ٥٢، ص ١٢١، ح ٣٤.

[٢٣]. النعمانى، محمدبن ابراهيم، الغيبة، ص ٢٠٠.

[٢٤]. المجلسى، محمدباقر، همان، ج ٢، ص ٣٠.

[٢٥]. الصدوق، محمدبن على‌بن الحسين، همان، ص ٣٠٢.

[٢٦]. همان، باب ٣١، ح ٩.

[٢٧]. الكلينى، همان، باب معرفةالامام و الردّ اليه، ح ٢.

[٢٨]. سوره آل‌عمران (٣)، آيه ١٥٩.

[٢٩]. فرازى از زيارت عاشورا.

[٣٠]. الصدوق، محمدبن على‌بن الحسين، همان، باب ٢٥، ح ٢.

[٣١]. فرازى از زيارت حضرت صاحب‌الامر، كتاب مفاتيح‌الجنان.