ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٤ - انتظار اجتماعى
(در ميدان جنگ) نشسته باشد.[١]
بنابراين منتظر با معرفت امام، خود را خارج از سپاه ايشان نمىبيند، كوشش خود را دور از چشم رهبرش نمىداند. غيبت در نگاه او عين حضور حضرت شده است و بر قيام قائم چون بعثت رسول اكرم (ص) يقين يافته است.
بنابراين چنين كسى باكى از اين ندارد كه بميرد و دولت حضرتش را نبيند بلكه خود را مبارز سپاهى مىبيند كه راهبر دارد و به پيروزى خواهد رسيد. او خود را در صفوفى مىبيند كه امامش پيشاپيش سپاه است و سر حلقه چشم به راهان نظام امن الهى و منتظر تحقق وعده حق كه در دعا او را با دو صفت مىخواند: «الغائب فى خلقك والمنتظر لاذنك»[٢]
بنابراين در راه شناخت مكتب و امامش كوشش بىدريغ مىنمايد و خود را از آن دولت جدا نمىبيند بلكه براى اداى تعهدات و مسئوليتهاى خود مىانديشد و مىكوشد.
٢- نزديك شمردن فرج
در دعاى عهد مىخوانيم:
انّهم يرونه بعيداً و نراه قريباً
آنها (مخالفان) فرج امام زمان (ع) را بعيد مىپندارند و ما آن را نزديك مىشماريم.
منتظر در هيچ زمانى نبايد خود را از فضل پروردگار رها ببيند بلكه همواره بايد امر ظهور را نزديك بداند و خود را براى شركت در انقلاب موعود قرآن آماده نگاه دارد. هيچ عاملى نبايد باعث شود كه انسان امر ظهور را غريب بداند و بايد توجه داشت حتى آنچه به عنوان علايم ظهور بيان شده است حالت و صفيه دارد و شرط ظهور تحقق وعده الهى نيست كه اگر آن شرايط را حاظر نديد امر ظهور را غريب يا غفلتاً بعيد بشمارد. بلكه آنچه مايه خشنودى خداوند از منتظران دوران غيبت است، يقين به امر ظهور و دور نديدن امر فرج و احساس حضور منتظر در محضر امام عصر است[٣]، كه امام صادق (ع) مىفرمايند:
نزديكترين حالت بنده نسبت به خداى عزوجل و بيشترين خشنودى او از بنده، در وقتى است كه بندگان حجّت خدا را گم كنند و بر ايشان آشكار نشود و از آنان پوشيده بماند. پس جاى او را ندانند و در عين حال مىدانند كه دلايل و نشانههاى الهى از بين نمىرود. پس در چنين وقتى بايد هر صبح و شام منتظر فرج باشند.[٤]
انتظار اجتماعى
(انتظار در مقام عمل)
محصول انتظار اعتقادى، انتظار عملى است. چگونه مىشود منتظر از طريق روايات با اصول و برنامههاى امام در برپايى دولت حقه الهى آگاه باشد ولى در جهت ايجاد زمينه مناسب آن كوشش ننمايد. بىترديد شيعيانى كه خود را براى حضور دولت عدل آخرالزّمان آماده كرده باشند؛ كارگزاران حضرت در اجراى اوامر حكومتى ايشان خواهند بود. بنابراين چنين كسانى كه در مقام