ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧١ - كلام نور
حدود بيست روايتبيان شده استكه امام نسبتبه همه آنچه در آسمانو زمين و بهشت و جهنم تا قيامتواقع مىشود؛ علم دارد و چيزىنيست كه ائمه، عليهمالسلام، به آنآگاه نبوده باشند و همچنين دربابهاى هشت و نه اين جلد ازبحارالانوار در ضمن چند روايتديگر آمده است كه ائمه اطهار، عليهمالسلام، به همه احتياجات واعمال بشر و احوال شيعيان آگاهىكامل دارند و حتى به آنچه كه در دلآنها مىگذرد اطلاع پيدا مىكنند.
در اين قسمت از توقيع مباركحضرت امام عصر، عليهالسلام، ضمن آنكه به اين حقيقت كه علم اماماز نظر كم و كيف قابل قياس با علومعادى رايج نيست؛ تاكيد مىشود. درعين حال به يكى از پرسشهاى وشبهات موجود در زمينه مساله غيبتكه براى بعضى از افراد پيش آمدهاست، پاسخ داده شده است. توضيحآنكه بعضى از افراد به خاطر فاصلهگرفتن از معارف اهل بيت، عليهمالسلام، بغلط معتقد شدهاند كهدر دوره غيبت مردم به طور كلى ازبركات وجودى امام، عليهالسلام، محروم مىشوند و رابطه آنها بكلى باحجت الهى قطع مىگردد.
لذا حضرت امام زمان، عجلالله تعالىفرجه، با اين عبارت مختصر برهمگان اعلام مىنمايند كه چنينديدگاه و اعتقادى باطل و بى اساساست چرا كه ما از همه اعمال واخبارآنها با خبر هستيم و بر آن نظارتداريم و حتى در همين توقيع در ادامهمىفرمايند:
فليعمل كل امر منكم بما يقرب بهمن محبتنا و يجتنب ما يدنيه منكراهتنا و سخطنا ...
بنابراين هر يك از آنها بايد بهكارى بپردازند كه آنان را به دوستى ومحبت ما نزديك مىسازد و از امورىكه موجب ناراحتى و ناخشنودى مامىشود پرهيز نمايند.
در كل اين عبارات بخوبى دلالتمىكند كه امام عصر، عجلالله تعالىفرجه، بر رفتار و كردار مردمدر دوره غيبت هم همانند زمانحضور اشراف كامل دارند.
بر اين اساس مفاد بسيارى ازروايات اين است كه غيبت آن حضرتبه معنى معلوم نبودن مكان شريفشان براى بيشتر مردم است و اين بىخبرى اكثريت از مكان و كيفيتزندگى آن حضرت هرگز دليل بر نبودايشان در بين مردم نيست. در ضمندر روايات مختلف از جمله در ذيلروايتى از امام صادق، عليهالسلام، وارد شده است كه: يشهدالمواسميرى الناس و لايرونه.[١]
آن حضرت همه ساله در مراسمحجشركت در حالى كه او همه مردمرا مىبيند ولى آنها او را نمىبينندو يا در بعضى از تعابير هست كه:
فيرى الناس و يعرفهم و يرونه ولايعرفونه.[٢]
آن حضرت مردم را مىبيند و آنهارا مىشناسد اما مردم هرچند او رامىبينند ولى قادر به شناخت اونيستند.
نتيجه آنكه هر فرد مسلمان با علمبه اين واقعيت كه اخبار همه رفتارها وعملكردهايش به امام زمان، عجلالله تعالىفرجه، رسانده مىشودو به طور طبيعى آن حضرت ازمشاهده اعمال خوب و شايستهشيعيان خوشحال و از اعمالناشايست آنها ناراحت مىگردند؛ لذاهمواره تلاش مىكند كه كارهاى او بهگونهاى باشد كه موجبات رضايت وخوشحالى امام، عليهالسلام، را فراهمسازد و به عبارت ديگر آگاهى ازاشراف امام، عليهالسلام، بر اعماليكى از عوامل مهمى است كه موجبتوجه و دقتبيشتر افراد در رفتارهاو كردارهايشان مىشود تا مجموعهآنها در چارچوب مقررات و احكامالهى انجام گيرد در لحظهاى از مسيرحق دور نشوند.
پى نوشتها:
[١]. بحارالانوار، ج ٥٣، ص ١٧٥، ح ١٦.
[٢]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٥٦، ح ٤.
[٣]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٥٢.