ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٢ - با دعاى ندبه در پگاه جمعه
آيةالله صافى، در فروغولايت.[١]
٨. رضا استادى، در ده رساله.[٢]
٩. احمد زمرديان، در شرح دعاىندبه.[٣]
١٠. سيدمرتضى مجتهدى، درصحيفه مهديه.[٤]
جالبتر اين كه در متن دعاى ندبهدو شاهد نيرومند هستبر اين كهنسخه «عرجتبه» صحيح است:
١. جمله: «و سخرت له البراق»؛ براق را در اختيار او نهادى». اگر دراين جمله تامل شود، صحيح بودننسخه «عرجتبه» معلوم مىگردد، زيرا معراج روحانى نيازى به مركبندارد.[٥]
٢. جمله: «و اوطاته مشارقك ومغاربك؛ شرق و غرب جهان را زيرپاهايش در نور ديدى» نيز صراحتدر جسمانى بودن دارد، كه در سفرروحانى در نور ديدن و گام نهادنىدر كار نيست.[٦]
در اينجا دو داستان جالب وشنيدنى است، كه دو تن از نيكبختانتاريخ، از وجود مقدسحضرت بقيةالله، اراحنافداه، نقلكردهاند، كه از نسخه «عرجتبروحه» نهى فرموده است:
١. مرحوم آيت الله حاج ميرزامهدى شيرازى (م ١٣٨٠ ق.) كه مرجعتقليد و مقيم كربلا و اسطوره زهد وتقوا بود، مىفرمايد:
زمانى كه من در سامرا بودم، شبهابه سرداب حضرت حجت، عليهالسلام، مىرفتم و براى اينكه كسى مزاحمنشود قفل در را نيز مىبستم و تاصبح به دعا و قرآن و توسل و گريه