كند در پشت ديوار مستحكم اخلاص در اعتراف به حقّ آنان و چنگ زدن به ريسمانشان حراست كنى. با يقين به اينكه حق براى آنها، با آنها و در آنهاست. با هر كس كه با آنها دوستى مى‌كند، دوستى مى‌كنم؛ از هر كس كه از آنها دورى مى‌جويد، دورى مى‌جويم و با هركس كه با آنها دشمنى كند، دشمنى مى‌كنم. پس، بار خدايا! بر محمّد و خاندانش درود فرست و مرا به وسيله آنها از شرّ هر آنچه كه از آن بيم دارم، پناه ده. اى [خداى‌] بزرگ! دور ساختم دشمنان را از خودم به وسيله به وجود آوردنده آسمان‌ها و زمين. به راستى [ما] فراروى آنها سدّى و پشت سرشان سدّى نهاده و پرده‌اى بر [چشمان‌] آنان فرو گسترده‌ايم، در نتيجه نمى‌توانند، ببينند.»[١]

پيشواى ششم شيعيان، در ادامه اين روايت مى‌فرمايد:

«آنگاه تسبيح [تربت‌] را ببوسد و آن را بر چشمان خود بگذارد و بگويد: خداوندا! به حقّ اين تربت و به حقّ صاحب آن و به حقّ جدّ او و پدر او و به حقّ مادرش و به حقّ برادرش و به حقّ فرزندان پاك‌نهاد او، از تو در خواست مى‌كنم كه اين تربت را شفا از هر بيمارى، امان از هر ترسى و نگهدار از هر بدى قرار دهى. سپس آن را در جيب خود قرار دهد. پس اگر اين كار را در بامداد انجام دهد، پيوسته در امان خداست تا شامگاه و اگر اين كار را در شامگاه انجام دهد، پيوسته در امان خدا خواهد بود تا بامداد.»[٢]

گفتنى است دعاى ياد شده، از امام هادى (ع) نيز نقل شده است. آن حضرت، در مقدّمه اين دعا مى‌فرمايد:

«هر گاه خواستى كه از همه آنچه كه تو را بيمناك مى‌كند، آسوده خاطر شوى و از همه آنچه كه تو را نگران مى‌سازد، ايمنى پيدا كنى، چه در روزهاى نحس و چه در ديگر روزها، پس در آغاز هر بامداد، سه مرتبه اين دعا را بخوان: ...»[٣]

با توجّه به تأكيدهاى فراوانى كه بر خواندن اين دعاى شريف شده، شايسته است كه همه ما، دست كم روزى يك‌بار، پس از نماز صبح، آن را بخوانيم تا خداى متعال به حقّ خاندان عصمت و طهارت ما را از شرّ همه شياطين جنّ و انس و همه رويدادهاى ناگوار ارضى و سماوى در امان دارد.

متن عربى اين دعا نيز در دسترس همه است و با يك مراجعه ساده به ابتداى «مفاتيح الجنان»، بخش دعاهايى كه در تعقيب نماز صبح، وارد شده است، مى‌توان به آن دست يافت.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. محمّد بن حسن طوسى، مصباح المتهجّد، ص ١٤٨.

[٢]. فضل بن حسن طبرسى، مكارم الاخلاق، صص ٣٢٢ و ٣٢٣.

[٣]. على بن موسى بن طاووس، فلاح السائل، صص ٢٢٤ و ٢٢٥.

[٤]. ابراهيم بن على كفعمى، المصباح، ص ٨٦.

[٥]. محمّد باقر مجلسى، بحارالانوار، ج ٨٣، باب التعقيب المختص بصلاة الفجر، صص ١٤٨ و ١٤٩ و باب الادعية و الاذكار عند المصباح و المساء، صص ٢٧٦ و ٢٧٧.

[٦]. شيخ عبّاس قمى، مفاتيح الجنان، تعقيبات نماز صبج.

[٧]. همان.

[٨]. فلاح السائل، ص ٢٢٤؛ بحارالانوار، ج ٨٣، ص ٢٧٦.

[٩]. چون اين دعا هم در بامداد و هم شامگاه خوانده مى‌شود، در هنگام صبح به جاى واژه «امسيتُ: شام كردم» از واژه «اصبحتُ: صبح كردم» استفاده مى‌شود.

[١٠]. فلاح السائل، صص ٢٢٤ و ٢٢٥؛ بحارالانوار، ج ٨٣، صص ٢٧٦ و ٢٧٧.

[١١]. فلاح السائل، ص ٢٢٥؛ بحارالانوار، ج ٨٣، ص ٢٧٧.

[١٢]. مكارم الاخلاق، صص ٣٢٢ و ٣٢٣؛ المصباح، ص ٨٦؛ بحارالانوار، ج ٨٣، ص ٢٧٦.