ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٥ - راه دستيابى به خوشبختى

آن خودِحقيقى قدرت پيدا كند، به مقام كمتر از مقام امام حسين (ع) راضى نمى‌شود. بنابراين احساس پوچى داشتن ناشى از اينست كه با خود قيمت‌دار رابطه پيدا نكرديد. مثلًا اگر كسى بداند هر يك‌بار عصبانيت حجم زيادى فشار قبر براى او دارد و اين را به‌عنوان يك حقيقت بپذيرد، حتماً تلا ش مى‌كند كه با آن خود حقيقى‌اش و خانواده حقيقى انس پيدا كند.

از جمله خيرات و بركات اين ارتبا ط، آرامش و شادى‌اى است كه به روى انسان باز مى‌شود و اين انس آن‌قدر انسان را سرشار از محبّت و عاطفه مى‌كند كه ديگر نياز به محبّت كسى پيدا نمى‌كند. پس براى رسيدن به اين آرامش، به لوازمى نياز است؛ از جمله وقت گذارى وآشتى با خود حقيقى است و نبايد اجازه داد كه امورات ديگرى از جمله مشغله‌هاى علمى و شهوانى، مسائل اجتماعى و سياسى انسان را بيچاره كند؛ زيرا اين مشغله‌ها باعث جدايى انسان از خود حقيقى‌اش مى‌شود. بنابراين وقتى انسان از خود حقيقى‌اش فاصله بگيرد و با آن بيگانه شود، هلاكت را براى خود رقم مى‌زند. امّا اگرانسان با خانواده آسمانى‌اش آشتى و انس برقرار كند همه قدرت‌ها و لذّت‌هاى حقيقى به سراغ او خواهد آمد و اگر بتواند وجودش را احيا كند، انسان خيلى بزرگى مى‌شود و به شادى و آرامش دست پيدا خواهد كرد.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. غررالحكم؛ ص ٥٢.

[٢]. سوره ملك (٦٧)، آيه ١٠.

[٣]. غررالحكم، ص ٢٣٣.

[٤]. غررالحكم، ص ٢٣٣.

[٥]. سوره بقره (٢)، آيه ٢٩.