ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و يكم
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
نبرد تا وقت معلوم
٤ ص
(٤)
گزيده اى از اخبار جهان اسلام
٦ ص
(٥)
امارات و توهينى جديد به ايران و تشيع!
٦ ص
(٦)
حمله هزار صهيونيست تندرو به قبر يوسف نبى (ع) در فلسطين اشغالى
٦ ص
(٧)
بزرگترين مانور نظامى اسرائيل؛ هشدارى براى منطقه رژيم اسرائيل
٦ ص
(٨)
ورود بمب هايى شبيه قرص به عراق
٦ ص
(٩)
گسترش جنگ در پاراچنار
٦ ص
(١٠)
جنگ جديد دولت يمن با شيعيان
٧ ص
(١١)
تظاهرات مسلمانان يونان در اعتراض به اهانت پليس يونان به قرآن كريم
٧ ص
(١٢)
جمعيّت مسلمانان در آلمان رو به افزايش است
٧ ص
(١٣)
آثار دوستى على بن ابى طالب (ع)
٩ ص
(١٤)
حكايت آن شب و على
١٠ ص
(١٥)
ده خوى و خصلت ياران على (ع)
١٣ ص
(١٦)
اورشليم
١٤ ص
(١٧)
معبد سليمان
١٥ ص
(١٨)
بيت المقدّس پس از اسلام
١٦ ص
(١٩)
بيت المقدّس و جنگ هاى صليبى
١٧ ص
(٢٠)
قدس در قرون اخير
١٧ ص
(٢١)
چرا بازگشت به بيت المقدّس؟
١٨ ص
(٢٢)
گفتارى پيرامون بيت المقدّس
٢٠ ص
(٢٣)
بيت المقدّس
٢١ ص
(٢٤)
حرم الشريف
٢١ ص
(٢٥)
مسجدالاقصى
٢١ ص
(٢٦)
مسجد القبّه
٢٢ ص
(٢٧)
ديوار غربى (محلّ زيارت يهوديان)
٢٢ ص
(٢٨)
توطئه اسرائيل
٢٣ ص
(٢٩)
فلسطين؛ تاريخ آينده و آزادى
٢٤ ص
(٣٠)
آيا آرمگدون همان قرقيسياست؟
٢٦ ص
(٣١)
سفيانى و قرقيسيا در گذر تاريخ
٢٨ ص
(٣٢)
فرود مسيح از آسمان
٣٤ ص
(٣٣)
پيمان صلح بين امام (ع) و غربى ها
٣٥ ص
(٣٤)
گرايش غربى ها به اسلام
٣٧ ص
(٣٥)
دروازه لُد
٣٨ ص
(٣٦)
امام زمان (ع) و سرانجام يهود
٤٠ ص
(٣٧)
معرفى كتاب (آرمگدون چيست؟)
٤١ ص
(٣٨)
دجّال
٤٢ ص
(٣٩)
درياچه طبريه
٤٣ ص
(٤٠)
ابليس، دشمن فرزندان آدم
٤٤ ص
(٤١)
خلقت ابليس
٤٥ ص
(٤٢)
عبادت ابليس
٤٥ ص
(٤٣)
امتحان ابليس از طريق حضرت آدم
٤٥ ص
(٤٤)
معرفت ابليس به خداوند
٤٦ ص
(٤٥)
آزمايش آدم توسط شيطان
٤٦ ص
(٤٦)
حربه هاى شيطان در طول تاريخ
٤٦ ص
(٤٧)
موفقيت شيطان در آخرالزّمان
٤٦ ص
(٤٨)
تلاش هاى شيطان پس از ظهور حضرت مهدى (ع)
٤٧ ص
(٤٩)
پايان زندگى شيطان
٤٧ ص
(٥٠)
شيطان در قيامت
٤٧ ص
(٥١)
مهمان ماه
٤٨ ص
(٥٢)
جمعه
٤٨ ص
(٥٣)
بقيع
٤٩ ص
(٥٤)
خسوف
٤٩ ص
(٥٥)
تنها
٤٩ ص
(٥٦)
گلستانه
٥٠ ص
(٥٧)
تا بهار چشم تو
٥٠ ص
(٥٨)
اى جنون جان
٥٠ ص
(٥٩)
بشارت نور
٥١ ص
(٦٠)
پرنده عرش آشيان عشق
٥١ ص
(٦١)
حكايت ديدار
٥٢ ص
(٦٢)
پيام ها و برداشت ها
٥٣ ص
(٦٣)
اعتكاف و توسل
٥٦ ص
(٦٤)
توصيه ها و اندرزها
٥٨ ص
(٦٥)
علت غيبت امام زمان (ع) خود ما هستيم
٥٨ ص
(٦٦)
لزوم احتياط در فتنه هاى آخرالزّمان
٥٨ ص
(٦٧)
گويا به كلى از «عين الله الناظرة» غافل هستيم!
٥٩ ص
(٦٨)
اشراف امام (ع) بر اعمال بندگان
٥٩ ص
(٦٩)
حديث ثقلين و اثبات غيبت امام زمان (ع)
٥٩ ص
(٧٠)
تروريسم ماسونى براى نجات جهان
٦٠ ص
(٧١)
فلسطين
٦٤ ص
(٧٢)
جغرافياى فلسطين
٦٤ ص
(٧٣)
اماكن مذهبى
٦٤ ص
(٧٤)
نگاهى به گذشته فلسطين
٦٤ ص
(٧٥)
فلسطين امروز؛ جنبش ها
٦٥ ص
(٧٦)
فلسطين امروز؛ حكومت
٦٦ ص
(٧٧)
فلسطين امروز؛ جمعيت
٦٧ ص
(٧٨)
فلسطين امروز؛ اقتصاد
٦٧ ص
(٧٩)
نقش فلسطين در وقايع آخرالزمان
٦٧ ص
(٨٠)
مقاومت؛ در ايران، ناصبى و در فلسطين، رافضى!
٦٨ ص
(٨١)
شبهه اى 40 ساله
٦٨ ص
(٨٢)
از زبان شايعه سازان واقعى
٦٩ ص
(٨٣)
مذهب واقعى مردم غزّه
٧٠ ص
(٨٤)
گرايش به اهل بيت (ع) در كلام رهبران فلسطينى
٧٠ ص
(٨٥)
سيدالشّهداء در شعر معاصر فلسطين
٧٠ ص
(٨٦)
از زبان استشهاديون فلسطينى
٧١ ص
(٨٧)
قوم برگزيده؟!
٧٥ ص
(٨٨)
از كتاب مقدّس يهوديان نژادپرست
٧٥ ص
(٨٩)
اكسير قوى و خطرناك مسيحيت صهيونيست
٧٦ ص
(٩٠)
پرسش شما، پاسخ موعود
٧٨ ص
(٩١)
پاسخ به يك شايعه
٧٨ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٩ - از زبان شايعه سازان واقعى

شايع بود و شايد هنوز هم در ميان بعضى‌ها شايع است. يك وقتى ديدم يك كسى مى‌گفت: اين فلسطينى‌ها ناصبى هستند. ناصبى يعنى دشمن على (ع). ناصبى غير از سنّى است. سنّى يعنى كسى كه خليفه بلافصل را ابوبكر مى‌داند و على (ع) را خليفه چهارم مى‌داند و معتقد نيست كه پيغمبر شخصى را بعد از خود به عنوان خليفه نصب كرده است. مى‌گويد پيغمبر كسى را به خلافت نصب نكرد و مردم هم، ابوبكر را انتخاب كردند. سنّى براى اميرالمؤمنين احترام قائل است؛ چون او را خليفه چهارم و پيشواى چهارم مى‌داند و على را دوست دارد. [امّا] ناصبى يعنى كسى كه على را دشمن مى‌دارد. سنّى مسلمان است؛ ولى ناصبى كافر است، نجس است. ما با ناصبى نمى‌توانيم معامله مسلمان بكنيم.

حال يك كسى مى‌آيد، مى‌گويد اين فلسطينى‌ها ناصبى هستند. آن يكى مى‌گويد. اين به آن مى‌گويد. او هم يك جاى ديگر تكرار مى‌كند و همين‌طور. اگر ناصبى باشند، كافرند و در درجه يهودى‌ها قرار مى‌گيرند. هيچ فكر نمى‌كنند كه اين، حرفى است كه يهودى‌ها جعل كرده‌اند. در هر جايى، يك حرف جعل مى‌كنند براى اينكه احساس همدردى نسبت به فلسطينى‌ها را از بين ببرند. مى‌دانند مردم ايران شيعه‌اند و شيعه، دوستدار على و معتقد است هر كس دشمن على باشد كافر است؛ براى اينكه احساس همدردى را از بين ببرند، اين مطلب را جعل مى‌كنند.

ما يكى از سال‌هايى كه مكه رفته بوديم، فلسطينى‌ها را زياد مى‌ديديم. يكى از آنها آمد به من گفت: فلان مسئله از مسائل حج حكمش چيست؟ بعد گفت من شيعه هستم، اين رفقايم سنّى‌اند. معلوم شد داخل اينها شيعه هم وجود دارد. بعد خودشان مى‌گفتند بين ما شيعه و سنى هست. شيعه هم زياد داريم. همين «ليلا خالد»[١] معروف، شيعه است. در چندين نطق و سخنرانى خودش در مصر گفته [است‌] من شيعه‌ام. ولى دشمنِ يهودى، يك عده مزدورى را كه دارد، مأمور مى‌كند و مى‌گويد: شما پخش كنيد كه اينها ناصبى‌اند. قرآن دستور داده در اين موارد اگر چنين نسبت‌هايى به افرادى كه جز شما هستند و مثل شما شهادتين مى‌گويند شنيديد، وظيفه‌تان چيست».

از زبان شايعه‌سازان واقعى‌

مائير دغان رئيس سازمان جاسوسى رژيم صهيونيستى (موساد) چندى قبل به نخست‌وزير اين كشور گزارشى داد كه بر مبناى آن «شمارى از پيروان و رهبران سنّى جنبش ضدّ صهيونيستى به مذهب تشيع گرويده‌اند».

وى در اين گزارش مى‌نويسد: «شيخ رائد صلاح» در شمال و «شيخ ابراهيم مرمور» در جنوب فلسطين از جمله رهبرانى هستند كه با تغيير مذهب خود، به شيعه پيوسته‌اند. سنّى‌هايى كه به مذهب شيعه روى آورده‌اند، در مناطق عربى نظير كفركنا، الناصره، شفاعمرو، الخليل، المثلث، يافا، مجدلاكرم و النقيب به صورت دوره‌اى به برگزارى «جلسات سرى» مبادرت مى‌ورزند.

سايت كانال هفت تلويزيون يمن نيز كه وابسته به دولت على عبدالله صالح است و توسط اسرائيلى‌ها اداره مى‌شود، در همان زمان نوشت: «بعد از جنگ سى و سه روزه سال ١٣٨٥ هزاران جوان سنّى كه در صدد فرار از بحران‌هايى كه عرب‌ها با آن روبه‌رو هستند، مى‌باشند به تشيّع گرويده‌اند.

در همين ايّام، دو جلد كتاب با عناوين «ص» و «شكارچى تروريست‌ها» توسط موساد منتشر شدند كه در آن به چاره‌انديشى اسرائيل در مواجهه با «خطر گسترش شيعه» پرداخته شده بود. كتاب «ص» براساس گزارش «بيرتس هاييم اروليه» استاد دين‌شناسى تطبيقى در «مدرسه عالى علوم دينى در قدس اشغالى» تنظيم گرديده كه در نوزدهم اكتبر سال گذشته روانه بازار شد و در آن هشدار داده بود كه تشيّع در مناطق عربى پرجمعيّت، مخصوصاً در منطقه «النقيب» كه شامل نيمه جنوبى فلسطين مى‌شود، در حال گسترش است و روند گرايش جوانان اهل سنت به تشيع و نيز نرخ رشد جمعيتى ٨/ ٥ درصدى شيعيان، به زودى به تأسيس يك دولت شيعى در منطقه النقيب- يا بئرالسبع- مى‌انجامد و لذا بايد براى آن فكرى كرد.

در كنار اين مسئله، «گال تال» استاد يهودى پژوهش‌هاى اسلامى در دانشگاه‌