ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٩ - تنها

سمتِ محرابِ دلم، شب همه شب پر زده‌اى‌

ابن ملجم شده بر فرق كبوتر زده‌اى‌

ماه و خورشيد، سرافكنده حوّاى تو شد

در خسوفى كه تو خنجر به ابوذر زده‌اى‌

آدم و وسوسه چيدن آن سيب چرا؟

كه دم از گم شدن و گرگ و برادر زده‌اى‌

كوفه تحقير قدم‌هاى تو و نام تو شد

لكه ننگى شد و بر دل مادر زده‌اى‌

مانده‌ام تا تو بتابى سحر از سمتِ‌غزل،

لب زنى بر لب زخمم، كه به كوثر زده‌اى‌