٤. حكايات فراوانى در مورد جزيره خضرا گفته شده است. از جمله داستان على بن فاضل مازندرانى كه علّامه مجلسى (ره) آن را در «بحارالانوار» نقل نموده است.[١] همچنين مرحوم محدّث نورى در كتاب شريف «نجم‌الثاقب» در باب هفتم، حكايت دوم حكايت شخصى را كه در سال ٥٢٢ ق. به جزيره خضرا رفته، ذكر كرده‌اند. همچنين مرحوم حاج شيخ على‌اكبر نهاوندى در جلد دوم كتاب «العبقرى الحسان» (صفحه ١٢١ به بعد) در رابطه با شهرهاى امام زمان (ع) و بحر ابيض و جزيره خضرا مطالبى را عنوان نموده‌اند. چنان‌كه داستان سيّد شفتى (ره) نيز مؤيّد همين معنا مى‌باشد و معروف است كه جناب آقاى مولوى قندهارى (ره) و افراد ديگرى كه بعضى از آنها در قيد حيات هستند، تشرّف به جزيره خضرا داشته‌اند. امّا نمى‌توان به جزم و يقين ادعا كرد كه اين جزيره خضرا همان مثلث برمودايى است، كه در غربى‌ترين نقطه اقيانوس اطلس قرار گرفته است و تاكنون كشتى‌هاى فراوان و هواپيماهاى زيادى كه به سمت آن رفته‌اند، نابود شده‌اند و عكس‌بردارى از آن، نتيجه‌اى به دنبال نداشته است. فقط مى‌توان گفت كه آخرين جمله‌اى كه بعضى از خلبانان مخابره كرده‌اند، پس از آن، ديگر صدا قطع شده و اثرى از هواپيما و خلبان آن معلوم نشده است، اين بوده كه به آب‌هاى سفيد رنگ مثل شير برخورد كرديم. اين جمله دقيقاً عين جمله‌اى است كه هفت قرن پيش، على بن فاضل مازندرانى نقل كرده است.

٥. همه مصلحت‌ها براى وقوع يك قضيه مختصّ يك شخص نيست و گاه مصلحت فهم ديگران نيز وجود دارد. چنانچه آن سيّد نورانى به جناب سيّد شفتى فرمودند: آيا مى‌خواهى به چشم خود، جزيره خضرا را ببينى «تا عبرتى براى تو و ساير اولى‌الابصار باشد؟» چنانچه گاهى فقر يك انسان، بيمارى او يا هر نوع گرفتارى، علاوه بر مصلحت براى شخص او، مصلحت براى ديگران و امتحان آنها در انجام وظايف را در پى دارد.

٧. اذكار مختلف و ازجمله صوات بر محمّد و آل محمّد (ع)، نيروى قوى در تأثيرگذارى در جهان تكوين و از جمله طى‌الارض دارد. لكن ذكر به تنهايى كافى نيست و به شرايط و حالاتى نياز است. گاهى اجازه فردى صاحب نفس باعث تأثيرگذارى ذكر خاص براى نتيجه خاصّى مى‌شود. لذا مى‌بينيم مرحوم كربلايى محمّدكاظم آيه‌ «وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ» را براى توسعه رزق به كسى تعلم داده بود كه تا ده روز به فلان مقدار بخواند، امّا به ديگرى تعليم ندهد كه اثر آن از بين مى‌رود. يا ذكرى كه به حضرت آيت‌الله شيخ عبدالنّبى اراكى براى تشرّف خدمت امام زمان (ع) ياد داده بودند، خواندن آيةالكرسى به عددى خاص بوده كه در بيرون شهر با وضو و طهارت لباس و بدن و رو به قبله و با كشيدن خطى به دور خود، انجام دهد. و معلوم است صرف انجام دادن اين عمل، نتيجه‌اى به دست نمى‌دهد.

٨. در مورد اولاد امام زمان (ع) و مكان آنها، سخنان زيادى گفته شده است. در زيارت مخصوص امام زمان (ع) در روز جمعه اين جمله آمده است: «صلّى الله عليك و على آل بيتك الطّيبين الطّاهرين». چنانچه سيّد بن طاووس در زيارتى براى آن حضرت، ذكر كرده است: «اللهّم اعطه فى نفسه و ذرّيّته و شيعته و رعيّته و خاصّته و عامّته و جميع أهل الدّنيا ما تقرّ به عينه و تسرّ به نفسه».

در كتاب «مزار» محمّدبن مشهدى آمده است كه حضرت صادق (ع) به ابن بصير فرمود: «گويا مى‌بينم نزول قائم (ع) را در مسجد سهله با اهل و عيالش». كفعمى در كتاب «مصباح» نقل كرده كه زوجه آن حضرت يكى از دخترهاى ابى لهب است.

٨. تأكيد و سفارش زيادى به خواندن تعقيبات نمازها شده است. چنانچه ثواب و فوايد زيادى نيز براى آنها ذكر شده است. مثلًا نماز با تسبيحات حضرت فاطمه (س) با فضيلت‌تر از هزار نماز بدون تسبيحات است. تأكيد زيادى بر سجده شكر بعد از نمازها شده است. بعد از هر نماز واجب، يك دعاى مستجاب وجود دارد و مرحوم كلينى در باب «الدعاء ادبار الصلوات»، دوازده روايت در مورد دعاهايى كه در تعقيب نمازها خوانده مى‌شود، ذكر كرده‌اند. ١١

٩. آخرين پيام، همان سفارش سيّد شفتى در رساله «تحفه‌الابرار» است كه سعى كنيد در تمام اوقات، اقبال و توجّه كامل به حضرت ولى‌عصر (عج) داشته باشيد كه آن جناب، پدر شفيق خلق است. مبادا از ياد آن حضرت غفلت نماييد و توجّه به غير پيدا كنيد.

دلا بسوز كه سوزت اثر كند آخر		شرار تو، شب هجران سحر كند آخر
دلا بسوز كه خاكسترت به همره باد		ز كوى مهدى زهرا (ع) گذر كند آخر
دلا بسوز كه از سوزش شراره تو		فغان و داد ز داغت جگر كند آخر
دلا بسوز كه آتش ز سوز تو سوزد		شميم دور تو يارم خبر كند آخر
دلا بسوز كه آواى خوش ترانه تو		به قلب دلبر جانان اثر كند آخر
دلا بسوز كه مرغ تو بر پر سوزان‌		به شهر عشق به سويش سفر كند آخر
دلا بسوز به همراه هاشمى به سحر		كه دوست سوى تو يك دم نظر كند آخر