غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ٥١ - آيا كشته شدن در راه خدا سعادت است يا هلاكت؟
عبد اللَّه برادرت امام حسن ٧ از پدرش على ٧ نقل كرد- به اينجا كه رسيدم گريه گلويم را گرفت و منقلب شدم، نالهام بلند شد- امام حسين ٧ مرا به سينهاش چسبانيد و فرمود: «آيا خبر داد كه من كشته مىشوم؟» عرض كردم: خدا آن روز را نياورد اى پسر رسول خدا.
فرمود: «تو را به حق پدرت سوگند مىدهم، آيا او خبر از قتل من داد؟» عرض كردم: «آرى چه مىشد كه خود را كنار نمىكشيدى و بيعت مىكردى؟» امام حسين ٧ در پاسخ فرمود: پدرم فرمود رسول خدا ٦ به من خبر داد كه او و من هر دو كشته مىشويم، و قبر من (در كربلا) نزديك قبر پدرم (در نجف اشرف) خواهد بود[١] آيا گمان مىكنى كه آنچه تو به آن آگاه هستى من آگاه نيستم؟
و انّه لا اعطى الدّنيّة من نفسى ابدا، و لتلقين فاطمة اباها شاكية ما لقيت ذريّتها من امّته، و لا يدخل الجنّة احدا آذاها في ذرّيّتها
، همانا حقيقت اين است كه من هرگز زير بار پستى و ذلّت نمىروم، روز قيامت در آن هنگام كه فاطمه ٣ با پدرش ملاقات مىكند، شكوه آنچه را كه از ناحيه امّت پدر، به فرزندانش رسيده به آن حضرت خواهد كرد، احدى از كسانى كه حضرت زهرا ٣ را در مورد فرزندانش آزردهاند، وارد بهشت نمىگردند.
آيا كشته شدن در راه خدا سعادت است يا هلاكت؟
گويا بعضى از كوتهنظرانى كه به مقام ارجمند و سعادتمندانه شهادت پى نبردهاند چنين گمان مىكنند كه خداوند چنين كارى را (شهادت
[١]. يعنى فاصله بين قبر من و قبر پدرم نزديك است، زيرا بين كربلا و نجف حدود دوازده فرسخ است.( مترجم).