غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٤ - متن خطبه حضرت زينب

دولت تو اندك است و جمعيّت تو پراكنده شود، آن روز منادى فرياد مى‌زند: «آگاه باشيد لعنت خدا بر گروه ستمكاران باد.» (هود/ ١٨) فالحمد للَّه الّذى ختم لاوّلنا بالسّعادة و المغفرة و لآخرنا بالشّهادة و الرّحمة و نسأل اللَّه ان يكمّل لهم الثّواب و يوجب لهم المزيد و يحسن علينا الخلافة، انّه رحيم ودود، و حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ‌، حمد و سپاس خداوندى را كه اوّل ما را به سعادت و مغفرت پايان برد و آخر ما را به شهادت و رحمت فائز گردانيد، از درگاه خدا مى‌خواهيم كه پاداش آنها (شهيدان) را كامل كند و بيفزايد و ما را بازماندگان نيك آنها گرداند كه او مهربان و پر مهر است و خداوند ما را بس است و وكيل و سرپرست نيكو مى‌باشد.[١] يزيد (در پاسخ به خطبه زينب ٣) اين شعر را خواند:

«اين فريادى است كه از زنان نوحه‌گر شايسته است، و چقدر مرگ براى زنان دلسوخته و نوحه‌گر آسان است!» سپس يزيد با مردم شام در مورد اينكه با اسيران چگونه رفتار كند مشورت كرد، آنان با تعبير زشت، به كشتن آنها رأى دادند.

ولى نعمان بن بشير كه در آنجا حاضر بود گفت: «ببين رسول‌

[١]. خطبه آتشين و عميق و مستدل حضرت زينب( س) همه نقشه‌هاى شوم يزيديان را نقش بر آب كرد و همچون رعد و برق كوبنده و روشنگر بود.

خطبه حضرت زينب( س) و امام سجّاد( ع) به قدرى اثر بخش بود كه وضع شام را تغيير داد، مطابق نوشته ابى مخنف:« ذكر حسين( ع) همه جا را فرا گرفته بود، به طورى كه يزيد قرآن را چندين قسمت( مانند ٦٠ پاره و ١٢٠ پاره) كرد و در مسجد به مردم مى‌داد تا قرآن بخوانند و با خواندن آيات قرآن و توجّه به آن ياد حسين( ع) و حسينيان را فراموش كنند، ولى هيچ چيز نمى‌توانست آنها را از ياد امام حسين( ع) منصرف نمايد ...»( نفس المهموم، ص ٢٦٢)( مترجم).