غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ١٠١ - ملاقات كاروان حسين

ملاقات كاروان حسين ٧ با كاروان حرّ

كاروان امام حسين ٧ همچنان به پيمودن راه ادامه مى‌داد تا به دو منزلى كوفه رسيد، ناگاه حرّ بن يزيد رياحى با هزار سوار بر سر راه كاروان امام حسين ٧ آمدند، امام حسين ٧ به حرّ فرمود: «

أ لنا ام علينا

؟، به سود ما آمده‌ايد يا به زيان ما؟» حرّ گفت: بلكه بر زيان تو اى ابا عبد اللّه! امام حسين ٧ فرمود:

«لا حول و لا قوّة الّا باللَّه العلىّ العظيم.»

سپس گفتارى بين امام ٧ و حرّ ردّ و بدل شد، تا اينكه امام حسين ٧ فرمود: «اگر اكنون رأى شما بر خلاف نامه‌ها و پيام‌هاى شما است كه براى من فرستاديد، من به همان جايى كه از آنجا آمده‌ام بازمى‌گردم.» حرّ و همراهانش، امام ٧ را از بازگشت جلوگيرى نمودند، و حرّ به امام ٧ گفت: «راهى را كه نه به كوفه منتهى مى‌شود، و نه به مدينه باز مى‌گرداند، انتخاب كن، تا من راه عذرى براى ابن زياد داشته باشم.» امام حسين ٧ به طرف چپ جادّه حركت كرد و همراه كاروان تا به منزلگاه «عذيب الهجانات» رسيدند.

در اين هنگام نامه‌اى از طرف ابن زياد به حرّ رسيد، او در اين نامه، حرّ را در مورد ملايمت با حسين ٧ سرزنش كرده بود، و فرمان داده بود، كه عرصه را بر حسين ٧ تنگ كن.

حرّ و سپاهش سر راه حسين ٧ را گرفتند و از حركت آن حضرت جلوگيرى نمودند.

امام حسين ٧ به حرّ فرمود: مگر تو نگفتى كه از مسير جادّه (به طرف چپ يا راست) حركت كنيم؟