غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ١٩ - سيد بن طاوس بزرگمرد فضيلت

در ملاقات و تشرّف او به محضر حضرت مهدى عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف باز بوده است.»[١] محدّث نورى در كتاب جنّة المأوى، در اين رابطه به ذكر چند كرامت از سيّد بن طاوس رحمة اللَّه پرداخته از جمله مى‌نويسد:

سيّد بن طاوس رحمة اللَّه در اواخر كتاب «المهجّ الدّعوات» نقل مى‌كند:

من در شهر سامرّا در سحر شب چهارشنبه ١٣ ذى قعده سال ٦٣٨ ه. ق (در سرداب) اين دعا را از حضرت قائم عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف شنيدم كه در مورد بقاء و عزّت مؤمنان دعا مى‌كرد، و آن دعا (ظاهرا) اين است:

الهى بحقّ من ناجاك، و بحقّ من دعاك في البرّ و البحر، تفضّل على فقراء المؤمنين و المؤمنات بالغناء، و الثّروة، و على مرضى المؤمنين و المؤمنات بالشّفاء و الصّحّة، و على احياء المؤمنين و المؤمنات باللّطف و الكرامة، و على اموات المؤمنين و المؤمنات بالمغفرة و الرّحمة، و على غرباء المؤمنين و المؤمنات بالرّدّ الى اوطانهم سالمين غانمين، بحقّ محمّد و آله الطّاهرين،

خداوندا! به حق كسى كه در خشكى و دريا با تو مناجات مى‌كند و به درگاهت دعا كند، به فقيران مؤمن از زن و مرد، بى‌نيازى و ثروت كرامت فرما، به بيماران مؤمن از زن و مرد، شفا و سلامتى بده، و به زندگانيشان لطف و كرامت كن و مردگان را مشمول آمرزش و رحمتت قرار بده، و غريبان از آنها را با سلامتى و دست پر به وطن‌هايشان بازگردان، به حق محمّد و آل پاكش.

سيّد بن طاوس رحمة اللَّه گويد: گويا امام زمان عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف در دعا بر زندگان اين جمله را افزود:

«و احيهم في عزّنا و ملكنا و سلطاننا و دولتنا

، و آنها

[١]. الكنى و الالقاب، ج ١، ص ٣٣٩