غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ١٤ - نگاهى كوتاه به زندگى مؤلف اين كتاب

مى‌شوند ...

در اين هنگام جبرئيل و آدم ٧ همچون زن پسر مرده‌اى براى مصيبت حسين ٧ گريه كردند.[١] پيامبر اكرم ٦ در ضمن گفتارى فرمود:

كلّ من بكى منهم على مصاب الحسين اخذنا بيده و ادخلناه الجنّة

، هر كسى از امّت من براى مصائب حسين ٧ گريه كند، در قيامت دست او را مى‌گيريم و او را وارد بهشت مى‌سازيم‌[٢] امام سجّاد ٧ به قدرى براى تجديد خاطره شهادت امام حسين ٧ كوشا بود، كه حتّى طبق دستورش در روى نگين انگشترش نوشته شده بود:

«خزى و شقى قاتل الحسين بن على ٧‌

، رسوا و بدبخت شد قاتل حسين فرزند على ٧.»[٣] بر همين اساس ما بايد همواره ياد و نام حسين ٧ را زنده نگه داريم، و نهضت عظيم عاشورا و اهداف آن را به خاطر بسپاريم، و مصائب آن حضرت و شهداى كربلا، و رنجهاى اسيران خاندان رسالت : را تجديد كنيم، و بدانيم كه تكرار آن همچون تكرار آب دادن به درخت است، كه براى تجديد حيات و رشد آن درخت، ضرورى است.

نگاهى كوتاه به زندگى مؤلّف اين كتاب‌

مؤلّف اين كتاب، معروف به «سيّد بن طاوس» است، كه سلسله‌

[١] بحار، ج ٤٤، ص ٢٤٥.

[٢]. بحار، ج ٤٤، ص ٢٩٣.

[٣]. فروع كافى، ج ٦، ص ٤٧٤.