غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ٣٠ - نعمت شايستگى حسينيان براى ايثار

و در عين حال خوفى مخصوص از عظمت كبريايى خداوند هستند، از اين رو همواره با اشتياق كامل به انجام فرمان خدا به سر مى‌برند و گوش جانشان آماده شنيدن و دريافت اسرار الهى است، به همين جهت خداوند به اندازه ايمانشان، آنها را از لذّت ذكرش بهره‌مند ساخت، و از خوان كرمش آنچه را كه سزاوار و شايسته پاكان و نيكوكاران است، به آنها عطا كرد، شايستگى آنان از اين رو بود كه در دل آنها جز خدا نمى‌گنجيد، و هيچ چيز نمى‌توانست آنها را از سراى وصال و عشق به خدا جدا سازد، آنان كه از هر گونه امورى كه جداكننده بين خود و خدا است بريدند، و در پرتو انس با كمال حق غرق در لذّت هستند، و به زيورهاى شكوه و جلال حقّ آراسته مى‌باشند.

آنان كه وقتى دنيا را مانع راه كمال ديدند، و ماندگارى در دنيا را موجب محروميّت از فيوضات الهى يافتند، بى‌درنگ جامه دنيا را از تن خارج نموده و حلقه در وصال حق را كوبيدند، و در اين راستا سر از پا نشناخته، سخاوتمندانه و قهرمانانه و با شور و شوق سپر شمشيرها و نيزه‌ها شدند، چون خداوند آنها را چنين يافت، آن گونه مقام ارجمند را به آنان ارزانى داشت.

نعمت شايستگى حسينيان براى ايثار

جانبازان كربلا در راستاى وصال به حق به اين مقام ارجمند رسيده بودند از اين رو براى جان دادن و ايثار از همديگر پيشى مى‌گرفتند، و جانهايشان را در معرض خطر نيزه‌ها و شمشيرها قرار داده، و با لذّت‌