غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ٢١ - سيد بن طاوس بزرگمرد فضيلت

از شنيدنيها اينكه: خليفه وقت، به سيّد بن طاوس رحمة اللَّه پيشنهاد كرد كه «مقام قضاوت را بپذير» او در پاسخ گفت: «پنجاه سال است در وجود من بين عقل و هواى نفس، نزاع و كشمكش است، و آن دو مرا قاضى قرار داده‌اند، عقل مى‌گويد: مى‌خواهم تو را به بهشت و نعمتهاى هميشگى آن برسانم، هواى نفس مى‌گويد اين نقد بگير و دست از آن نسيه بردار، در اين مدّت گاهى به نفع عقل گاهى به نفع هواى نفس اقدام مى‌كنم، من كه در مدّت پنجاه سال هنوز نتوانسته‌ام دعواى عقل و هواى نفس را پايان دهم، چگونه عهده‌دار قضاوت بين دعواهاى مختلف مردم شوم» او بر همين اساس اين مسئوليّت خطير را نپذيرفت‌[١] از ويژگيهاى معنوى سيّد بن طاوس رحمة اللَّه اينكه: كفن خود را مهيّا كرده و به مكه رفت و آن را لباس احرام خود قرار داد، در مكّه آن را بر روى كعبه و حجر الاسود پهن كرد، و آن را در كنار مرقد مطهّر رسول اكرم ٦ و ائمّه بقيع ٨ و امير مؤمنان على ٧ (در نجف) و امام حسين ٧ (در كربلا) و امام كاظم ٧ و امام جواد ٧ (در كاظمين) و امام هادى و امام حسن عسكرى ٨ و (در سرداب سامرّا)، متبرّك نمود، و آن را وسيله شفاعت ايشان و نجات از فزع روز قيامت قرار داد.

چون نگاه به كفن استحباب دارد، گهگاه آن را باز مى‌كرد به آن مى‌نگريست، قبرش را در نجف اشرف مهيّا نمود، و مى‌فرمود: «طبق روايات، جناب عثمان بن سعيد رحمة اللَّه و پسرش محمّد بن عثمان (نايب خاص اوّل و دوم امام زمان عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف) قبر خود را در ايّام زندگيشان مهيّا كرده بودند، من نيز در جوار جدّم امير مؤمنان على ٧ دستور دادم‌

[١]. زهر الرّبيع.