غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ٩٣ - سخن قهرمانانه على اكبر

ملاقات امام حسين ٧ با مردى كه از كوفه مى‌آمد

امام حسين ٧ با همراهان به راه خود ادامه دادند تا به منزلگاه «ذات عرق» رسيدند، در آنجا با شخصى به نام «بشر بن غالب» كه از عراق مى‌آمد ملاقات نمود، از او پرسيد: از عراق چه خبر؟ او عرض كرد:

«خلقت القلوب معك، و السّيوف مع بنى اميّة، آنها را پشت سر گذاشتيم در حالى كه دلهايشان با تو است، و شمشيرهايشان با بنى اميّه است.» امام حسين ٧ فرمود:

«صدق اخو بنى اسد انّ اللَّه يفعل ما يشاء و يحكم ما يريد

، برادر بنى اسدى راست مى‌گويد، همانا خداوند آنچه بخواهد انجام دهد، و به هر چه اراده كند حكم مى‌كند.»

سخن قهرمانانه على اكبر ٧‌

كاروان امام حسين ٧ در ادامه راه به سرزمين «ثعلبيّه» رسيدند مقارن ظهر بود، امام ٧ سرش را بر بالين گذاشت و اندكى خوابيد، پس از لحظه‌اى بيدار شد و فرمود: صدا زننده‌اى را ديدم مى‌گفت: «شما شتابان مى‌رويد، ولى مرگ شما را زودتر به سوى بهشت مى‌برد.» فرزندش على اكبر ٧ عرض كرد: «يا أبت! أ فلسنا على الحقّ، اى پدر! آيا ما بر حق نيستيم؟» امام حسين ٧ فرمود: «

بلى يا بنىّ و الّذى اليه مرجع العباد

، آرى اى پسرم، سوگند به خداوندى كه همه بندگان به سوى او بازگردند، ما بر حق هستيم.» على اكبر ٧ عرض كرد: «يا أبت! اذن لا نبالى بالموت، اى پدر! بنا بر اين باكى از مرگ نداريم.» امام حسين ٧ فرمود: «پسر جانم! خداوند بهترين پاداش نيكى كه‌