غم نامه کربلا ت اللهوف علی قتلی الطفوف - سید بن طاووس - الصفحة ١٤٨ - پوشيدن لباس كهنه
قرار داد، آن تير، سر او از بدن جدا كرد، و او در آغوش عمويش حسين ٧ جان سپرد
انصراف شمر از آتش زدن خيمهها
هنوز امام حسين ٧ شهيد نشده بود، شمر بن ذى الجوشن (لعنة اللّه) با نيزه به خيمه امام حسين ٧ حمله كرد، سپس فرياد زد: «آتش بياوريد تا هر كه و آنچه در ميان خيمه است، همه را بسوزانم.» امام حسين ٧ فرمود: «اى پسر ذى الجوشن! اين تو هستى كه براى سوزاندن خانوادهام آتش مىطلبى، خداوند تو را با آتش بسوزاند.» شبث بن ربعى (يكى از سركردگان دشمن) نزد شمر آمد و او را سرزنش كرد، او حيا كرد و از آتش زدن منصرف گرديد.
پوشيدن لباس كهنه
امام حسين ٧ [هنگام وداع] فرمود: جامهاى برايم بياوريد كه مورد علاقه كسى نباشد، تا آن را زير لباسهايم بپوشم تا كسى مرا برهنه نكند، شلوار كوتاهى آوردند، امام ٧ آن را نپسنديد، فرمود: «اين لباسى است كه انسان گرفتار ذلّت آن را مىپوشد.» آنگاه جامه كهنهاى گرفت و پاره پاره كرد و زير لباسهايش پوشيد، ولى وقتى كه به شهادت رسيد، همين لباس كهنه را نيز از بدنش بيرون آوردند.
|
[لباس كهنه بپوشيد زير پيرهنش |
كه تا برون نكند خصم بد منش ز تنش |
|