گزیده ای از تربیت و اخلاق در نَهج البَلاغه و غُرَرُالحِکَم - پوریزدی، رحمت - الصفحة ٦٤ - آدم داغدار و مال غارتشده

كار اندكى كه ادامه يابد، از كار بسيارى كه از آن خسته شوی امیدوارکننده‌تر است.[١]

رهرو آن نیست که گه تند گهی خسته رود *** رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود

دوستى با احمق هرگز!

قَالَ ٧ : ‌ لَا تَصْحَبِ الْمَائِقَ‌ فَإِنَّهُ يُزَيِّنُ لَكَ فِعْلَهُ وَ يَوَدُّ أَنْ تَكُونَ مِثْلَهُ‌؛

با احمق معاشرت مکن، كه كار زشت خود را زيبا جلوه می‌دهد و دوست دارد تو همانند او باشى.[٢]

انسان به دلیل نیازهای فراوانی که دارد نیاز به زندگی در اجتماع و دوستی با دیگران است؛ و اگر انسان‌دوست و هم‌نشین خوب و شایسته‌ای را انتخاب نکند. دچار آسیب‌های جبران‌ناپذیری می‌شود و برخی افراد نادان، کارهای ناپسند خویش را زیبا جلوه می‌دهند و می‌خواهند دیگران نیز این‌گونه شوند.

آدم داغدار و مال غارت‌شده

قَالَ ٧ : يَنَامُ الرَّجُلُ عَلَى الثُّكْلِ‌[٣] وَ لَا يَنَامُ عَلَى الْحَرَبِ‌[٤] ؛

آدم داغدار مى‌خوابد، امّا مال غارت‌شده، نمى‌خوابد.[٥]

[١] . ح ٢٧٨.

[٢] . ح ٢٩٣.

[٣] . مصیبت و ناراحتی به سبب از دست دادن عزیزان.

[٤] . غارت اموال.

[٥] . ح ٣٠٧.